Nazorg

Vanmiddag heb ik de foto’s gebracht bij Bianca Nijhuis. Zij wilde een foto van haar kinderen in een lijst in haar praktijk Huidzorg Harderwijk. Natuurlijk moest ik de lijst even zien en opmeten. Er zat een passepartout in, waardoor ik mijn bestelde foto op het formaat een witte rand moest geven om de kinderen mooi in het passepartout te laten vallen.

201705 Nazorg Fotografie 1

 

Bianca was blij met de foto en met de zorg die ik heb gehad voor haar bestelling.

201705 Nazorg Fotografie 2

Nu kan ze, terwijl ze aan het werk is, toch genieten van haar kinderen.

Studio business

Voor de website van een bedrijf heb je meer typen foto’s nodig. De profielfoto, waarbij mensen kennismaken met jou als persoon. Immers, het bedrijf dat ben jij. Dan zijn er ook foto’s nodig waarbij mensen zien waar jij elke dag werkt. Te midden van het bedrijf voel je je als de spreekwoordelijke vis in de kom en ook dat nodigt uit om verder rond te kijken op de website en jouw product te gaan bestellen.

Steengoed kl (5 van 1)

Mensen krijgen direct een indruk van je als je een duidelijke en eenvoudige profielfoto plaatst op het menublad waar jij je voorstelt. Het is in deze foto direct duidelijk dat het gaat om de firma Steengoed, waar de eigenaar trots op is en vanwaaruit hij je graag ten dienste staat.

Steengoed kl (4 van 1)

Een presentatie van het team en de mooie samenwerking die er elke dag is, mag ook op de website rustig tot uitdrukking komen. Je kunt denken aan verschillende manieren om dat te laten zien. Een foto als deze zou ik lekker uitvergroot op de website zetten. Je ziet direct waarom het gaat: mensen die zich met heel hun hart en ziel en de juiste gereedschappen inzetten om mensen van een droomtuin te voorzien.

Utrecht

Ik kan het niet laten als ik in Utrecht ben. Zowel mijn kleinkinderen zijn prachtig om te fotograferen als allerlei andere dingen in de grote stad Utrecht of de stad zelf.

Lev, 5 maanden

Lev is een schatje die heel graag meepraat en meespeelt. Het is onmogelijk om geen liefde te voelen als je ziet hoe goed hij het doet: Omrollen, tanden krijgen, kwijlen, alles met overgave.

Loveshoot

aenezm-14-van-125
nabijheid

Een prachtige dochter van een vriendin is zo gewend om voor de lens te staan, dat ik me zeer vereerd voel als zij mij vraagt voor haar loveshoot. Samen met haar geliefde maken we foto’s tegen zonsondergang. Het is heerlijk om te merken dat ze helemaal zichzelf zijn tijdens de shoot.

aenezm-19-van-125
lieve aandacht
aenezm-3-van-125
lol

Hem ken ik niet zo goed, maar hij oogt rustig, sportief en liefhebbend. Mooie ‘wehkamp-kop’.

aenezm-127
uitzicht

Het voelde heel erg goed om met die twee op te trekken.

aenezm-107-van-125

 

 

Dat zou je toch echt niet zeggen!

zo jong
zo jong

Ze waren met z’n negenen: een prachtig stel, dertig jaar getrouwd. Kinderen, volwassen kinderen. Prachtig om te zien, allemaal. Dan denk ik: “Dat zou je toch echt niet zeggen!” En dat meen ik. Wat moet je doen om een zo sprankelende en jonge uitstraling te houden? In ieder geval, het was weer echt helemaal énig om een familie op de foto te zetten. Zandverstuiving, heerlijk weer, samen genieten, belevenis, onderdeel van het grote feest. Ik zou zeggen: vooral doen! Voor ieder die dit leest. Als ze het nest uitvliegen, partners krijgen, niet zo vaak meer ‘thuis’ zijn. Maak die foto en hang hem op een mooie plek op in je woonruimte. Om van te genieten.

prachtig project

En toen was het opeens 1 mei, de bruiloft van Adriaan en Tineke in Rotterdam. Je weet wel van die mooie opname van hun handen. Ik bewonder de fotografen die de hele wereld overgaan om huwelijkshoots te doen. We namen een hotelletje om op tijd bij de bruid te kunnen zijn. En ik vind het een heel avontuur om te doen. Ben ik niets vergeten, hebben we alles bij ons. Hebben we de adressen en telefoonnummers allemaal op een rijtje?

Zodra ik begonnen ben met het werk, heb ik geen enkele spanning meer. Dan begint het grote plezier.

AT (1 van 1)
insnoeren en vastzetten

Wat ik op moment van shooten vaak niet zie zijn de prachtige details, die ik later op mijn beeldscherm ontdek. Hier heb ik de rug van de bruid in de zonnebril van haar vriendin gevangen, terwijl zij de linten onder de rokken van de bruid vastzet. Kijk, daar word ik dan ontzettend blij van. Met dit soort beelden win ik fotowedstrijden in mijn fantasie. (Ik breng de energie om foto’s naar wedstrijden in te sturen meestal niet op, maar het lijkt me leuk om het ooit eens te gaan doen).

Natuurlijk wilde ik de foto van de handen opnieuw maken.

AT (2 van 1)
for ever

Het blijft een mooi beeld en ik heb het idee, dat ik dit bruidspaar nooit zal vergeten, zo’n indruk heeft hun aanpak op me gemaakt. De themakleuren, de ruimte om foto’s en film te maken (er was ook een filmer), hun persoonlijke keuzes, de locaties, hun liefde voor elkaar en hun eigen genieten van de trouwdag, het was indrukwekkend.

Eén foto van het bruidspaar waarin ik hun themakleuren heb bewerkt.

ATsamenverz (7 van 1)kl gv
bij de veerhaven te Rotterdam

Bedankt, lief bruidspaar, voor deze mooie opdracht. Het maken van het boek was een week hard werken, maar het was een perfecte after-party om te doen.

 

 

 

 

Geboortejaar: 1960

Het jaar 1960 is mijn geboortejaar. En het meest bekende woord uit de 60-er jaren van de vorige eeuw was: nozem. Met nozem wordt de probleemjongere, de opstandige jongere bedoeld. Toen ik klein was had ik dat nog niet zo in de gaten, maar later werd dit een gewoon woord in ons gezin, omdat één van mijn broers en verschillende andere tienerjongens wel aan dat beeld beantwoordden. Mijn moeder kookte voor de lunch en iedereen kwam thuis warm eten. Ze floot terwijl ze kookte. Meestal dezelfde deuntjes: “Oh mein papa…” een hit uit 1954 en nog andere liedjes. Ze deed ‘s morgens altijd de arbeidsvitaminen op de radio aan. Ik weet alleen niet wanneer die radio in huis gekomen is. Misschien was die er altijd al, omdat hij in de oorlog zo’n heldenrol heeft gespeeld. Daarom was een radio niet slecht, maar de tv die later kwam, die werd als bijzonder slecht aangemerkt en mijn ouders hebben er daarom nooit één in huis genomen.

mijn oudste broer bij de radio
mijn oudste broer bij de radio

Hier staat mijn oudste broer bij de radio, die keurig op een plankje in de kamer stond, dit is in het jaar voordat ik geboren werd. Mijn broer is hier 7 jaar oud. Het was grappig om aan die knoppen te draaien, dan hoorde je een specifiek afwisselend laag en hoog geluid als je even over een frequentie heen ging, net wat er gezegd of gespeeld werd. ‘s Morgens zat ik dus met mijn kleuteroren vastgeplakt aan de radio en luisterde naar al die liedjes, meestal over de liefde en de heimwee naar… Later was er tussen de middag een show, die ‘de show van Kees Schilperoort’, dat ging overal over en hij had een orkest in zijn studio. Ik weet helemaal niet waar het allemaal over ging, maar het item wat het meest mijn aandacht trok, was een geluid dat geraden moest worden. Als iemand opbelde en die had het geraden, kregen ze het bedrag dat elke dag weer verhoogd werd met 10 gulden. Superspannend! We wisten soms wat voor geluid het was, maar we hadden geen telefoon om het bedrag binnen te slepen, bovendien zouden we niet hebben mogen bellen, want Oud-Gereformeerde mensen doen niet aan kansspelen.