Nazorg

Vanmiddag heb ik de foto’s gebracht bij Bianca Nijhuis. Zij wilde een foto van haar kinderen in een lijst in haar praktijk Huidzorg Harderwijk. Natuurlijk moest ik de lijst even zien en opmeten. Er zat een passepartout in, waardoor ik mijn bestelde foto op het formaat een witte rand moest geven om de kinderen mooi in het passepartout te laten vallen.

201705 Nazorg Fotografie 1

 

Bianca was blij met de foto en met de zorg die ik heb gehad voor haar bestelling.

201705 Nazorg Fotografie 2

Nu kan ze, terwijl ze aan het werk is, toch genieten van haar kinderen.

Advertisements

Studio business

Voor de website van een bedrijf heb je meer typen foto’s nodig. De profielfoto, waarbij mensen kennismaken met jou als persoon. Immers, het bedrijf dat ben jij. Dan zijn er ook foto’s nodig waarbij mensen zien waar jij elke dag werkt. Te midden van het bedrijf voel je je als de spreekwoordelijke vis in de kom en ook dat nodigt uit om verder rond te kijken op de website en jouw product te gaan bestellen.

Steengoed kl (5 van 1)

Mensen krijgen direct een indruk van je als je een duidelijke en eenvoudige profielfoto plaatst op het menublad waar jij je voorstelt. Het is in deze foto direct duidelijk dat het gaat om de firma Steengoed, waar de eigenaar trots op is en vanwaaruit hij je graag ten dienste staat.

Steengoed kl (4 van 1)

Een presentatie van het team en de mooie samenwerking die er elke dag is, mag ook op de website rustig tot uitdrukking komen. Je kunt denken aan verschillende manieren om dat te laten zien. Een foto als deze zou ik lekker uitvergroot op de website zetten. Je ziet direct waarom het gaat: mensen die zich met heel hun hart en ziel en de juiste gereedschappen inzetten om mensen van een droomtuin te voorzien.

Kleinzoon

Mooi weekend met mijn man, zoon, schoondochter en kleinkind. Gelukkiger momenten kan ik me niet voorstellen, dan dat ik tijd met hen doorbreng. Zij maken dat mijn hart steeds meer wordt opgerekt. Mijn zoon pakte mijn camera uit de handen en schoot een plaatje van het geluk dat ik voel als ik in gesprek ben met mijn kleinzoon. Dit is wat ik mijn klanten ook zo graag wil geven: het geluksgevoel dat je steeds weer ervaart als je het beeld ziet van die momenten samen, van verbinding, beleven, gesprek en uitwisseling van veel meer dan woorden. Als de tijd stilstaat en je gewoon met je familie bent, zelfs samen zwijgen kan goed zijn. Of een luier verwisselen terwijl je over treinen, auto’s en vrachtauto’s praat. Dat onnoembare geluk, dat onuitsprekelijke gevoel dat hier op aarde een stukje van de hemel zichtbaar is.

JW J (53 van 62)k
samen

Ik verwonder me opnieuw over de ontwikkeling die een mens doormaakt en hoe wonderlijk een mens in elkaar zit. Hoe bestaat het dat je het ene moment een paar uren oud frommeltje in je armen hebt en het andere moment zegt dat frommeltje: “oma, trein kijken?” Hoe bestaat het toch dat mijn hart en gedachten vloeibaar worden als ik in die bruine kijkers kijk en zijn honger naar avontuur en samenzijn zie? Ik het fluweel van zijn oren voel en hem zo verwonderd zie opkijken: “Wat doe je toch, oma?”

Misschien heb ik dat wel voor op al die jonge, gedreven fotografen. Ik heb niet zoveel met kunstzinnigheid en photoshop, maar weet wel hoe het werkt als je een foto van je dierbaren op de koelkast hangt of op je screensaver hebt. Ware schoonheid is niet te maak, maar is te zien en te genieten in het beeld van de verbinding met andere mensen.

Het allerkwetsbaarste

Om op het allerkwetsbaarste moment in iemands leven betrokken te mogen zijn, is een voorrecht. Dat voorrecht mag ik af en toe hebben. Mijn vak is een droom, een echte droom die werkelijkheid is. Wanneer stapt een mens de intieme sfeer van de slaapkamer van iemand anders binnen en is dat helemaal gepast? Wanneer ervaar je de grootste zuivere liefde?

een week oud
een week oud

Ik moest op het hoge grote bed klimmen om hem te kunnen fotograferen in het namiddaglicht dat net op zijn wangetje viel.

B (25 van 9)
contact met de vader

Het is ongelooflijk hoeveel zo’n kleine baby oppakt en volgt van wat er gebeurt. Iedere keer als ik even een beeld op mijn camera checkte, glimlachte hij. Alsof hij het wist, dat ik niet meer in shootpositie lag! Tot drie keer toe. Hij gaf alle glimlachjes aan zijn vader.

glimlach
glimlach
het is nu klaar met die paparazzikliks
het is nu klaar met die paparazzikliks

Hij keek me recht aan en het was alsof hij met zijn hand gebaarde: “en nu weg, weg!” Tsja, een uurtje is zo voorbij. Het werd tijd om uit te rusten. Dág, kleine lieverd. Je bent een zegen. Je bent een wonder. Dankjewel, dat ik op zo’n kwetsbaar moment van je leven even bij je mocht zijn.

 

omaskills

Vandaag voor de tweede maal op Jip gepast. Hij wordt bijna een jaar en ik kijk achterom. Als je oma bent lijkt het niks! Die paar keer dat ik hem zag, het lijkt zo weinig! Dat ik foto’s van hem kon maken, momentjes. Maar vandaag konden Jip en ik het er lekker even van nemen. Hij speelde dat het een lieve lust was, en ik natuurlijk ook. Als oma mag je weer spelen. En spelen doe ik voornamelijk met mijn camera’s. Ik speel met het licht en met de scherpte. Ik probeer uit hoever ik kan gaan met de isootjes en kruip dicht op Jip. Hij vindt het bere-interessant en beloont me met heel veel grimassen en glimlachen. Als hij uiteindelijk ook met een lensdop mag spelen, die heerlijk wegkauwt met al dat gevoelige tandvlees, dan kan hij zijn lol niet meer op! En ik dan natuurlijk ook niet.

Onderonsje
Onderonsje
ja, dat vind ik ook hoor, oma!
ja, dat vind ik ook hoor, oma!
Jip (22 van 1)k
die lensdop is heerlijk, oma!
Ben je nou eens klaar met dat gedoe?
Ben je nou eens klaar met dat gedoe?

Kijk, zo is een babyshoot altijd leuk, als je mag meedeinen in het ritme van het kindje, mee mag doen in zijn spel.

 

Netwerken

Sandra Timmer, een medewerkster van de bibliotheek in mijn stad organiseert een ochtendje ontmoeting voor ondernemers in de Bieb. Een tijdje geleden heb ik voor een groepje mijn ‘elevator pitch’ mogen doen. Dat was ontzettend leuk. En ook vanmorgen heb ik weer een aantal interessante mensen ontmoet.

oc (11 van 24)k
passie voor je beroep delen met anderen

Er rolde gelijk een opdrachtje uit voor de website van één van de deelnemers vanmorgen: het interieur van een holistisch massagetherapeut.

oc (7 van 9)k
interieur behandelkamer van Carl Ferket

Kijk, dat is dan wel weer heel leuk om te doen! Het grappige is, dat je meteen de website erbij kan halen en de kleur van de foto kan aanpassen bij de kleuren van de website, zodat het een prachtig geheel wordt.

Ik ben Sandra dankbaar voor de gelegenheid die ze schept om elkaar als hardwerkende éénlingen te ontmoeten en ervaringen uit te wisselen en van elkaars diensten gebruik te maken.

Sandra in gesprek met één van de deelnemers.
Sandra in gesprek met één van de deelnemers.

Toen ik aankwam bij de bieb kon ik het niet laten. Elk jaar kijk ik met grote verwondering naar de boom die achter de bieb staat. In november wordt hij helemaal goudgeel en dat is een prachtig gezicht!

de mooiste boom van Harderwijk
de mooiste boom van Harderwijk

Het is niet de indrukwekkendste boom van Harderwijk, die staat iets verder op in het Hortuspark. Maar dit is zeker wel één van de mooiste bomen in ons centrum.

7,5 maand oud

Vandaag ging ik bij Jip op bezoek en ik mocht gelijk ook even oppassen. Dat is leuk, want dan heb ik hem helemaal voor mijzelf. Ik ben helemaal verbaasd van wat er in ruim een maand kan gebeuren! Dit kleine mannetje lijkt me nog ondernemender dan zijn vader, hoewel ik me niet alles meer herinner van die eerste levensmaanden. Zeveneneenhalve maand oud, wat ben je dan eigenlijk? Ik ben helemaal onder de indruk van de werkmentaliteit van mijn kleinzoon. Ik legde hem even op de grond en sprak met hem af dat hij keurig in de lens ging kijken en dat het niet lang zou duren. Nou, daar kwam weinig van in, want hij zag de roze sneakers van mijn schoondochter en kon zijn ogen er niet van afhouden. Hij tijgert er op af, komt klem te zitten onder een stoel, kijkt af en toe om of oma het allemaal nog wel goedvindt… Hij is zich zeer bewust van de mensen om hem heen en wil de wereld vastbesloten en grondig verkennen. Wat een man!

naamloos-0142-5k
“Die roze schoen, ik moet hem hebben!”

Observeren is één ding. De observatie vastleggen is van een totaal andere orde.

naamloos-0147-5k
“Hoe zal ik dat eens aan de steel steken?”

Hij probeert te onderhandelen en te kijken of ik zo goed ben om hem te helpen.

naamloos-0143-5k
Ah, toe…
naamloos-0111-5k
“Smaakt niet slecht, oma!”

Via Dolorosa

This slideshow requires JavaScript.

Met onze vrienden bezochten we het wandeltheater Dolorosa in Deventer, dat elk jaar op vrijdag en zaterdag voor Pasen een aantal keren wordt opgevoerd. Fotograferen mag alleen als het hele spel is afgelopen en de beelden nog even poseren of rondlopen tussen de gasten. Vanaf dat Jezus met het kruis op zijn rug de heuvel opstrompelt naar de Broederkerk tot en met het U zij de glorie van de doedelzak helemaal aan het eind van het stuk is het kippenvel over de perfectie van elk beeld dat te zien is. De tableau vivants over het leven van Jezus worden zo perfect gespeeld dat ik uitgenodigd zou willen worden als fotograaf om van elk beeld een schilderij te maken met een perfecte belichting op elke gelaatstrek en lichaamsuitdrukking.

Geen hand en geen voet staat verkeerd, alles is gericht op die ene laatste uitdrukking waarin ieder karakter een eigen rol speelt, een eigen emotie uitdrukt, een eigen duidelijke keus maakt ten opzichte van Jezus. Pure blijdschap, afschuw, verwerping, dankbaarheid, onschuld, jaloezie en twijfel. Alles in je eigen leven komt aan de orde, wordt openlijk getoond op de podia. Tegen de tijd dat het “Were you there when they crucified my Lord” klinkt, stromen de tranen over mijn wangen en sta ik te trillen van ontzag over de liefde van God.

Om die liefde te benadrukken wordt overal een rode roos doorgegeven en krijgen we aan het eind van het spel een prachtige rode roos mee met een folder over het wandeltheater Kerstevent te Ede Wekerom. En ja! Mooi! Wow! Op die folder staat een foto die ik gemaakt heb tijdens dat wandeltheater. De kameeldrijver uit het Israëlische dorp. Tof zeg!

Superopkikkerdag

Als fotografiebedrijf is het logisch dat ik gevraagd werd om op de Superopkikkerdagen een aandeel te leveren. Een superopkikkerdag wordt georganiseerd door stichting Opkikker, die gezinnen met chronisch zieke kinderen een ontzettend mooie dag bezorgt. Afgelopen vrijdag werd ik gevraagd als PR fotograaf en ik had als speerpunt het haventje van de Eemhof, waar allerlei vaar-activiteiten gebeuren. Maar het begint voor de gezinnen met een ontvangst op de rode loper, in de hal staat de Kikker en dan koffie, thee, limonade met gebak. Pas daarna gaat iedereen naar de activiteiten die gepland zijn, met hun persoonlijke begeleider. Het is ongelooflijk hoeveel bedrijven veel offeren: mensen, geld en tijd en spullen om de kinderen de dag van hun leven te laten beleven.

This slideshow requires JavaScript.

Interview

Voor het blad van mijn kerkelijke gemeente ben ik een hele middag bij Marianne te gast geweest. Zij gaf twee vrouwen stijladvies. Marianne houdt ontzettend veel van kleur en dat kun je in alle gebieden van haar leven merken. Ik wilde met een losse flitser op statief en de kleine flitser van de camera, beschermd met een melkkap schaduwloze foto’s maken, bleek dat het melkkapje van de houder gebroken was. Ik kon hem niet gebruiken. Dat zie je in sommige foto’s wel terug in de schaduw op de muur, hoe ondiep die ook is.

0002h

Daar baal ik dan wel even van, maar het is mijn eigen schuld, ik had hem op de houder en al in de tas gestopt, waardoor het een kwetsbaar geheel werd. Nu moet ik een nieuw kapje bestellen, nu maar hopen dat zoiets los bestelbaar is; je weet het nooit in dit vak, het kan zomaar behoorlijk oplopen. Het neemt mijn plezier van de shoot niet weg, want er is zo veel te zien en te beleven en het interview met Marianne, nadat haar klanten weer naar huis zijn, is heel interessant.

0033
Deze kleur was het toch?

Ik zie in de vensterbank een bordje staan met de tekst: “Gods trouw kleurt de morgen elke dag opnieuw.” Dat is een geweldige wetenschap om bij te leven. Terwijl Marianne aan haar klanten informatie geeft, dwaal ik weg met mijn gedachten: Hoe heeft God mijn dag vandaag gekleurd met zijn trouw? Later zie ik achter de armbanden die ik op de plaat zette, nog een tekst staan: “een krachtig mens…” Misschien heeft die trouw van God wel alles met deze kracht.

0006h