Nazorg

Vanmiddag heb ik de foto’s gebracht bij Bianca Nijhuis. Zij wilde een foto van haar kinderen in een lijst in haar praktijk Huidzorg Harderwijk. Natuurlijk moest ik de lijst even zien en opmeten. Er zat een passepartout in, waardoor ik mijn bestelde foto op het formaat een witte rand moest geven om de kinderen mooi in het passepartout te laten vallen.

201705 Nazorg Fotografie 1

 

Bianca was blij met de foto en met de zorg die ik heb gehad voor haar bestelling.

201705 Nazorg Fotografie 2

Nu kan ze, terwijl ze aan het werk is, toch genieten van haar kinderen.

Familieshoot

FamNijhuis Li (120 van 1)

Spelen heeft zoveel vormen. Ik speel met de camera en met de compositie en de lijnen. Kinderen spelen met hun fantasie en hun handen en voeten.

FamNijhuis Li (123 van 1)

Natuurlijk kijken ze eerst ‘de kat uit de boom’. Vooral als je zo klein bent, dan moet je eerst weten wat voor vlees je in de kuip hebt.

FamNijhuis Li (124 van 1)

Dit deed me aan vroeger denken, als mijn ouders met het hele gezin naar het strand gingen. Dat zag er toen ongeveer zo uit op de foto’s:

FamNijhuis Li (126 van 1)

Zand is geweldig materiaal om mee te spelen. Maar het kan ook in je ogen komen en dan is het iets minder leuk, dus het is altijd een beetje oppassen geblazen.

FamNijhuis Li (121 van 1)

In het bos kunnen we ook stapelen, het enige gevaar zijn daar de grote rode bosmieren, die je echt in je bil kunnen bijten (en niet de krokodillen).

Studio business

Voor de website van een bedrijf heb je meer typen foto’s nodig. De profielfoto, waarbij mensen kennismaken met jou als persoon. Immers, het bedrijf dat ben jij. Dan zijn er ook foto’s nodig waarbij mensen zien waar jij elke dag werkt. Te midden van het bedrijf voel je je als de spreekwoordelijke vis in de kom en ook dat nodigt uit om verder rond te kijken op de website en jouw product te gaan bestellen.

Steengoed kl (5 van 1)

Mensen krijgen direct een indruk van je als je een duidelijke en eenvoudige profielfoto plaatst op het menublad waar jij je voorstelt. Het is in deze foto direct duidelijk dat het gaat om de firma Steengoed, waar de eigenaar trots op is en vanwaaruit hij je graag ten dienste staat.

Steengoed kl (4 van 1)

Een presentatie van het team en de mooie samenwerking die er elke dag is, mag ook op de website rustig tot uitdrukking komen. Je kunt denken aan verschillende manieren om dat te laten zien. Een foto als deze zou ik lekker uitvergroot op de website zetten. Je ziet direct waarom het gaat: mensen die zich met heel hun hart en ziel en de juiste gereedschappen inzetten om mensen van een droomtuin te voorzien.

Een weekendje met Jip

Jip is twee jaar. Zijn ouders gingen een weekend weg. Dus mogen Jaap en ik bij hem zijn. Natuurlijk heis ik mijn fototas op mijn rug. Ik wil het helemaal meemaken, maar ik wil het ook allemaal wel vastleggen. Dat is een beetje een strijd. Jip wordt steeds bewuster van de dingen om zich heen, dus ik geloof niet dat ik nog ongemerkt foto’s kan nemen. Het is vrijdagmiddag, vlak na het slaapje en Jip geeft kikker een druifje, omdat ik zeg: “Mag kikker ook een druifje?” Eigenlijk wil Jip alles zelf opeten, want eten is altijd al zijn hobby geweest.

Jip (7 van 80)k
Kikker komt er maar bekaaid af. Druiven zijn ook zo lekker!

Deze foto nam ik met mijn 50 mm lens en omdat de ramen van de flat heel groot zijn, is het tegenlicht overweldigend. Ik moet moeite doen om voldoende scherpte in het beeld te krijgen en toch de beweging van zijn hand te pakken. Kleine kinderen zijn zo snel! Kikker zit gelukkig stil, die kan aardig scherp in beeld gebracht worden.

Op de kinderboerderij zijn Jips reacties ook weer heel anders dan een tijd geleden. Voorheen ging hij rustig tegen een grote geit aanzitten om zijn warmte te voelen. Nu vindt Jip het eng om de dieren die even groot zijn als hijzelf te aaien. Een klein geitje, dat gaat, maar wel pas als ik het voorgedaan heb en het dus veilig lijkt te zijn om het te doen.

Jip (12 van 80)k
“Baby” zegt Jip. Hij kan nog niet begrijpen dat er kleinere soorten zijn en grotere soorten.

Dat laatste blijkt vooral als hij samen met een kind dat een half jaar jonger is dan hij op een wipkip zit. Ook dan zegt hij “baby”, maar Jip is gewoon van het grotere soort, al kijk je alleen al naar zijn opa in verhouding tot de moeder van het ‘vriendje’.

Jip (43 van 80)k
Het kindje houdt zich goed vast, want door Jips formaat en gewicht gaat de wipkip nogal te keer.

Er is een klein waterpark op de kinderboerderij. Dat is altijd leuk, ook al is het winter.

Jip (52 van 80)k
De zwengel is zwaar, maar Jip houdt vol.

Het meisje vraagt zich vertwijfeld af, wanneer zij nou eens mag zwengelen. Als Jip het heel interessant vindt, slaat ze haar ogen op naar de hemel: “mannen!”

Uiteindelijk ontdekt de glijbaan opnieuw en daar lijkt Jip zijn eindbestemming te hebben gevonden. Onvermoeibaar klimt hij naar boven en roetsjt naar beneden, holt naar het trapje en klimt weer naar boven…

Jip (64 van 80)k
Eng trapje, maar Jip is zelfverzekerd en niet te houden. Focussen, dat kan ie!
Jip (70 van 80)k
Weer een herinnering in mijn hart opgeborgen, die waaiende haren, en die gelukzalige glimlach.

Ik kijk alweer uit naar de volgende oma-kleinzoon momenten. En ik hoop dat hij het niet erg vindt, dat ik zo vaak mijn camera pak om herinneringen te bouwen, om na te genieten, om op mijn koelkastdeur te plakken.

Jip (34 van 80)k
Hij heeft mijn hart gestolen en ik wil hem nooit meer terug.

De tijd gaat zo snel, steeds zijn er nieuwe ontwikkelingen. Ik zou wel willen roepen naar alle opa’s en oma’s: “Neem altijd je camera, telefoon, tablet mee als je dingen onderneemt met je kleinkinderen, geniet en schiet!”

Profielfoto

Het fenomeen profielfoto is op mijn pad gekomen. Natuurlijk waren er al klanten die alleen voor een profielfoto kwamen, maar voor een avond in april ben ik uitgenodigd om over de profielfoto te komen praten op een ondernemersbijeenkomst. Natuurlijk heb ik al heel veel ideeën over dé profielfoto, maar toch had ik behoefte om er meer over te lezen en wat kan ik beter doen dan te rade gaan bij mijn collega-fotografen die daar uitgebreid over hebben geschreven. Prachtig om mijn kennis zo aan te vullen. Het mooie van die kennis is, dat ik steeds enthousiaster wordt over het fenomeen. Die eerste indruk kan zo bepalend werken! Allemaal do’s en don’ts kwamen op langs en het mooie is, dat ook de profielfoto ondanks de don’ts niet ontkomt aan trends en ontwikkelingen. Maar wat het meest naar voren komt is, dat over het algemeen iedereen een glimlach op prijs stelt. Een echte glimlach op prijs stelt.

Only by Grace
Only by Grace

Natuurlijk zijn er technieken om die “echte” glimlach te maken, door bepaalde spieren aan te spannen. Toch vind ik vaak dat de latere profielfoto’s in de serie beter uitpakken, dan de eerste paar. We zijn dan al een tijdje bezig. De klant om te acclimatiseren en ik om de belichting zo optimaal mogelijk in te stellen. Dat vertel ik dan ook aan de klant en altijd ontstaat er een wisselwerking waarin humor een belangrijke rol heeft. In bovenstaande profielfoto vind ik dat de diagonale lijn, het beeld van de ontspannen ontmoeting, benadrukt. Ook al is een ontmoeting, ook digitaal, zakelijk, het moet ontspanning en licht geven. Dat trekt aan om verder te kijken. Ik ben blij met deze klant. Goede kleuren gekozen om aan te trekken. Kleuren die haar huid en oogkleur versterken en ondersteunen. Een mooie vrouw door die oogopslag en die hartelijke glimlach. Ik hoop dat door deze profielfoto haar cliëntenbestand mag uitbreiden en ik weet zeker dat wat haar profielfoto belooft ook beleefd wordt in haar praktijk.

Les portretfotografie

In het kader van het programma geloof en een hoop liefde, uitzending 6 januari om 18.00 uur NPO 2, ben ik vanmiddag door een filmcamera gevolgd tijdens een les portretfotografie.

cameravrouw
Geloof en een hoop liefde

We pakken steeds een item op de camera om daarmee te oefenen. Jaldah nam een model mee. En zo kwamen we allemaal samen op het mooiste plein van Nederland.

Jldh (3 van 49)2
Poseren bij de oude muren
Ieder hard aan het werk
Ieder hard aan het werk
Leren is gewoon heel veel doen en weer doen
Leren is gewoon heel veel doen en weer doen

Deze prachtige jonge dame heeft talenten en ik ben blij dat ze ermee aan de slag gaat. Doelgericht, genietend, altijd mogelijkheden zoeken om verder te gaan. Bedankt Jaldah, dat je mij hiermee ook weer nieuwe dingen leert. Want: Hoe draag je kennis over? Wanneer wat? Wanneer wat niet? Hoe evalueer je wat er geleerd is? Wat leren we van de vorige les? Hoe integreer je herhaling zonder dat het saai wordt? En zo nog honderd vragen waar ik tegenaan loop.

Welvaren

Een portret maken van iemand die gepassioneerd met iets bezig is, vind ik geweldig! Afgelopen zaterdag maakten we een bottertocht en één van de medewerkers had een karakteristieke kop om op de foto te zetten.

Gepassioneerd
Gepassioneerd

Een echte wind en water kop, met een uitdrukking van niet zeuren maar doorgaan.

DHk (24 van 48)
doorgroefd

Getekend, doorleefd, vol in het verhaal en nooit van plan om op te geven.

 

Nog twee van dertien

Gisteren werd mijn tante Bep 85 jaar en ik vond het fijn dat ik ook was uitgenodigd op haar feest. Samen met Oom Okke, zijn zij de enige twee die over zijn van dertien kinderen uit het gezin van mijn vader. Ik dacht: ik neem lekker de camera mee, om al die mensen, die nauwelijks ken maar onmiskenbaar mijn trekken in hun gezicht en leven hebben, eens allemaal op de foto te zetten. Ieder die dat wil, natuurlijk. Ik dring niemand mijn wensen op, maar wacht af wat er gebeurt. Ik wist wel dat de dochter van tante Bep actief is met foto’s. Nog een dochter had een mooi fotoboek gemaakt voor tante Bep, dus er is goede belangstelling om de feestelijke gezichten vast te leggen.

Het is wel heel anders werken, want het is mijn eigen initiatief. Niemand heeft me gevraagd, en dus is er ook niks georganiseerd. Alles gebeurt spontaan. En dat is wel heel erg leuk. Je merkt wie dit graag wilt en wie niet. Je merkt dat mensen genieten van op de foto gaan.
Met de verjaardag van zo’n oude tante lopen alle leeftijden rond. Haar eigen kinderen zijn al opa en oma, dus zijn er ook jonge kinderen en volwassen kinderen en oudere kinderen. Heel mooi om ze te spreken en te vragen wie op de kruk wil zitten.

Tante Bep, het stralende middelpunt van haar feest.
Tante Bep, het stralende middelpunt van haar feest.

Tante Bep is wel een mensenmens en ze had geen enkel bezwaar om op de foto te gaan. Ze leeft met veel mensen mee en heeft een sterke band met de kinderen.

Sprankelend
Sprankelend

Lieve achterkleindochter met prachtig lang haar. Zij wilde graag in het flitslicht zitten.

BltB (124 van 1)
Oom Okke en Tante Bep

Deze twee zijn er nog over van de dertien kinderen van mijn opa en oma Post. Het is nog moeilijk om ze in de lens te laten kijken, want de bijenkorf om hen heen zoemt onophoudelijk. Ik moet steeds vragen of ze in de lens willen kijken, maar Oom Okke wil alleen maar grapjes maken en kletsen met degenen die hem dierbaar zijn. Prachtig om al die interactie te zien. Ik vind het dan ook helemaal niet erg om hem zo te portretteren. Hij is constant afgeleid en kan zich ook niet zo lang concentreren op het gebeuren. En ik neem een aantal plaatjes, want ik wil toch een echt mooi portret. Hij blijft commentaar geven. Inwendig moet ik zo lachen. Het is zo herkenbaar allemaal en toch ken ik ze niet zo goed.

BltB (123 van 1)
De nichten

Dit is een deel van de nichten, dus dochters vanuit het gezin van mijn vader en zijn broers en zussen. Zo verschillend. Zo veel verschillende levens. Zo veel verschillende keuzes. En toch zijn daar die overeenkomsten. We spreken af elkaar weer te ontmoeten. Het is boeiend om die overeenkomsten te ontdekken en er om te lachen.

 

 

omaskills

Vandaag voor de tweede maal op Jip gepast. Hij wordt bijna een jaar en ik kijk achterom. Als je oma bent lijkt het niks! Die paar keer dat ik hem zag, het lijkt zo weinig! Dat ik foto’s van hem kon maken, momentjes. Maar vandaag konden Jip en ik het er lekker even van nemen. Hij speelde dat het een lieve lust was, en ik natuurlijk ook. Als oma mag je weer spelen. En spelen doe ik voornamelijk met mijn camera’s. Ik speel met het licht en met de scherpte. Ik probeer uit hoever ik kan gaan met de isootjes en kruip dicht op Jip. Hij vindt het bere-interessant en beloont me met heel veel grimassen en glimlachen. Als hij uiteindelijk ook met een lensdop mag spelen, die heerlijk wegkauwt met al dat gevoelige tandvlees, dan kan hij zijn lol niet meer op! En ik dan natuurlijk ook niet.

Onderonsje
Onderonsje
ja, dat vind ik ook hoor, oma!
ja, dat vind ik ook hoor, oma!
Jip (22 van 1)k
die lensdop is heerlijk, oma!
Ben je nou eens klaar met dat gedoe?
Ben je nou eens klaar met dat gedoe?

Kijk, zo is een babyshoot altijd leuk, als je mag meedeinen in het ritme van het kindje, mee mag doen in zijn spel.

 

Laatste shoot van het jaar

Het was vandaag ontzettend leuk om bij een neef en zijn vrouw op bezoek te zijn en hun kleintje op de foto te zetten. Alles meegenomen: mijn sinaasappelkist met schapenvacht. De baby is vijf maanden en wat een schatje! Hij begrijpt al dat iedereen hem gewoon lief vindt en lacht blij terug bij elk contact. Toch is de camera zo’n aandacht vreter die niets zegt om hem aan het lachen te maken. Dus Jaap doet van alles om mij heen om zijn aandacht te vangen en een reactie uit te lokken. Uiteindelijk is de aandacht verslapt en zit hij lekker bij zijn papa op schoot. Nu, die weet hem echt te vermaken. Wat een prachtig gezicht!

gewoon stralen van geborgenheid
gewoon stralen van geborgenheid

Natuurlijk zijn de foto’s op zijn buik op de schapenvacht de foto’s die waarschijnlijk aan de muur komen te hangen. Ach, als je de baby in zijn ritme volgt dan komen er vanzelf wat juweeltjes uit.