Roos in de regen

Soms is het super donker om je heen en word je belaagd door een regen van foute omstandigheden. Dat zou er zo uit kunnen zien:

roos in de regen
roos in de regen

Ik kan niet anders dan groeien
door het licht
en dwars door het duister
en de regen heen

Ik kan niet anders dan vertrouwen
op Hem die het licht
laat schijnen op alles wat is
het goede, het foute

Het teveel schud ik moedig van me af
wat blijft kan ik wellicht gebruiken
wat doorsijpelt vormt mijn bestaan

Ik hef mijn hoofd omhoog
om met open handen te ontvangen
en de vreugde door te geven

Muurbloem

JT (8 van 12)k
muurbloem

Met al haar zachtheid
en bescheidenheid
stralende kleur
en warme openheid

is de muurbloem
daar gaan staan
waar de wereld grauw
en ontoegankelijk lijkt

Haar stille kracht
oneindig veel geduld
stevige grenzen
en bereidheid om te dansen

blijven niet onopgemerkt
de wereld kan niet zonder
haar al denkt zij van wel
God heeft haar zelf gemaakt

Eénmalig

Het leven is een gebouw. Een gebouw van allerlei gebeurtenissen. Een gebouw van allerlei herinneringen. We zijn nooit in staat om dat gebouw in alle details te kennen. Toch doen we er tegenwoordig alles aan om alles vast te leggen en op te slaan. De virtuele wereld helpt daarbij. Toen we afgelopen weekend met vrienden een wandeling maakten, bedacht ik dat ik dit moment nooit meer zal beleven, maar dat het een bouwsteentje is in een geheel van warmte en verbondenheid die nooit meer zal verdwijnen. We kennen elkaar al ongeveer vijfendertig jaar en zijn dus werkelijk vrienden 4ever. Tijdens de wandeling raak ik op achter, want ik wil af en toe een foto maken van een detail, van een landschap, van een indruk. Daardoor beleef ik weer andere dingen dan de anderen die eindeloos pratend door het landschap gaan. Ik weet het, een weekend is te kort. Om bij te praten en om ook nog foto’s te maken. Maar beide vind ik kostbaar. Ik wil stilstaan en genieten van het nu. Van dit alles dat mij omgeeft, zowel de liefde van mijn vrienden als de sfeer van de wereld waar we doorheen banjeren.
hw (19 van 64)k
hw (56 van 64)k

hw (60 van 64)k

hw (21 van 64)k

hw (48 van 64)k

hw (38 van 64)k

hw (30 van 64)k

Onderzoeksgericht

Jip is nu veertien maanden en ik stond verbaasd vandaag. Wat een focus! Hij heeft zo hard gewerkt! Onderzoek na onderzoek gepleegd. Het begon met hoe geit voelt.

het zachte oor
het zachte oor

Daarna was er van alles te onderzoeken op een speelplek.

Jlk (2 van 1)
Een stokje gevonden
Een paardenbloem gevonden
Een paardenbloem gevonden

Alles moet proefondervindelijk vastgesteld worden, maar dat vind ik niet zo gezellig, dus ik roep: “Nee, Jip, niet in je mond!”

Een vriend gevonden
Een vriend gevonden

De ‘vriend’ wilde zijn schep direct begraven, zodat Jip niet zou ontdekken wat een mooie schep hij had. Hij ervoer Jip als binnendringer en begon een heel gesprek tegen Jip. Jip luisterde goed en had ook zijn woordje klaar. Toen de jongen met zijn moeder was vertrokken, ging het onderzoek meteen verder.

Het was niet zo moeilijk om hem te vinden
Jlk (11 van 1)
Maar wat doe je nou met zo’n ding?
Alles is interessant
Alles is interessant
Zelfs een grasspriet of een blaadje
Zelfs een grasspriet of een blaadje

Wat heb ik genoten van Jips’ interesse in de grote prachtige lentewereld. Doemijmaarzo’ndagjemetJip.

 

 

 

 

Leuke dingen

De laatste tijd ben ik druk met allerlei leuke dingen en daar sleep ik mijn camera ook in mee. Voor het blad van mijn kerkelijke gemeente heb ik wat portretten gemaakt van geïnterviewde mensen. Altijd heel erg leuk om te doen. En afgelopen weekend weer het vriendenweekend gehad. Dit vriendenweekend doen we twee maal per jaar al ongeveer 34 jaar. Dit keer waren wij het gaststel en dus was ik degene die een diner had voorbereid. Een paar foto’s gemaakt, tussen de bedrijven door. Ik vind koken, ontdek ik nu, vooral leuk als het er mooi uitziet en er voor mij onbekende ingrediënten in het gerecht moeten worden verwerkt. Ik had nog nooit met mascarpone gewerkt. Toch lukte de tiramisu geweldig en was hij ook nog overheerlijk. Ook wist ik niet wat ricotta was, maar in deze spinazie-bloem werkte het geweldig goed om de ingrediënten goed met elkaar te verbinden. Het werd echt het zonnetje van het diner.

feestelijke start
feestelijke start

Ik had voor alle voorbereidingen verschillende servet-modellen geprobeerd en ik vond dit jacquet toch wel erg leuk.

bosje tulpen
bosje tulpen

Zo grappig hoe je de suggestie van een bosje tulpen kunt wekken met geroosterde tomaatjes en wat bieslook.

Wk (5 van 1)
spinazie-bloem met ricotta en geroosterde pijnboompitten

Gewoon op de boodschappen.nl recepten page te vinden. En zo super-lekker!

Alle vrouwen nemen bovendien ook nog een taart mee. Ze zijn altijd meer dan overheerlijk. En het is dus het hele weekend smullen bij de koffie. De onderstaande taart vond ik heel bijzonder, die was gemaakt met een witte-chocolade romige vulling en bovenop drie kleuren grape-fruit partjes, waarvan met engelengeduld de vliesjes van de partjes waren verwijderd. Zoveel liefde als er in eten kan zitten!!

citrusvruchten met witte chocolade, een onverwacht heerlijke combinatie
citrusvruchten met witte chocolade, een onverwacht heerlijke combinatie

En dan opeens is het hele weekend weer voorbij en hebben we eindeloos bijgepraat, gelachen, gezongen, gebeden en met elkaar meegeleefd. Het is bijzonder kostbaar om vrienden in mijn leven te hebben en te koesteren.

 

 

Dan zou mijn hart haast barsten…

Bloemen, en vooral in de lente hebben zo’n tere en niet te beschrijven schoonheid. Zachter dan fluweel, lichter dan mijn hart. Ik moet altijd even die camera pakken als er bloemen in huis staan. Voor Pasen had ik witte tulpen. De koppen hingen een beetje, maar zodra ik ze op vaas zette, richtten ze zich op en groeien per dag een paar centimeter. Wonderlijk eigenlijk. Ze zijn al afgesneden, dood, en toch gaan die bloemen open en groeit de stengel nog zoveel.

Ik pak mijn 50 mm.

Tlpk (1 van 4)
Het is of tulpen jubelen van vreugde

Ik schuif wat met de bloemen. Wat is compositioneel mooi? Waarom vind ik het nou zo mooi en hoe kan ik dat op de plaat krijgen? In ieder geval is een licht onderwerp tegen een bijna zwarte achtergrond aantrekkelijk. Dus ik kies ervoor om een donkere hoek van mijn kamer als achtergrond te nemen, en later de bank.

Tlpk (4 van 4)
speelse scherpte-diepte

Ik begin door werk van collega’s te bekijken wat meer waardering te krijgen voor onscherpte op de voorgrond en scherpte op het onderwerp en verderop onscherpte in de achtergrond. De blauwe bank zorgt voor een mysterieuze gedachte aan de hemel, waardoor het geheel spannender wordt.

Tlpk (2 van 4)
de kracht van de eenzaamheid

Met z’n allen ben je sterk en wordt het juich-effect versterkt. Maar een solo, een apart genomen beeld is ook heel krachtig. Met de steel vanuit de hoek van het beeld en een heel kleine referentie aan de rechterkant dat dit toch een bos tulpen is, komt de schoonheid van die ene sterk naar voren tegen de donkere achtergrond. Licht in het onderwerp zodat hij sterk aftekent tegen de rest van het beeld. Doordat ik wat lampen in huis aandeed om mijn ISO naar beneden te kunnen halen voor meer scherptediepte, wordt de tulp wat geler, wat aan de zachtheid op het beeld niets afdoet. Ik had de verzadiging van het geel naar beneden kunnen afstellen, maar ik vond dit ook wel prachtig om naar te kijken.

 

 

 

Geheel of een deel

Ik heb een bos bloemen gekregen. Een prachtige bos bloemen. Met een boodschap van dankbaarheid er aan. Ik geniet heel erg van bloemen. Ik verbaas me altijd over de diversiteit in kleuren en ben zo dankbaar dat ik die kleuren kan zien en ervan kan genieten. En dan de verscheidenheid aan bloemen! Zo intrigerend. Ik wil ze altijd fotograferen. Maar wat heb ik er aan steeds weer bloemen te fotograferen? In ieder geval geniet ik ervan om ze in beeld te brengen, zoals ze daar staan te stralen. De boodschap van liefde klinkt de hele dag vanaf mijn tafel.

bos kleuren
bos kleuren

Maar terwijl ik dan bezig ben met fotograferen, besef ik dat minder nog steeds meer is. Minder scherpte en één aandachtspunt, het liefst één richting. Zo zegt een detail veel meer over de rijkdom op mijn tafel.

B (3 van 1)k
takje paarse bolletjesbloemtjes

Toch wil ik ook gebruik maken van de bonte kleurenpracht terwijl ik er gedeeltelijk goed in beeld breng.

het moeilijke fotografisch rood
het moeilijke fotografisch rood

Rood is een vreselijk moeilijke kleur voor de camera, maar het spat er wel uit, terwijl het diepe paars het rood omringt. Het lijkt haast een koraal of een ander onderwatergroeisel.

B (2 van 1)k
of het bijna zelf licht geeft

“Het kán allemaal,” moet de bloemist gedacht hebben: roze, paars, rood, oranje, geel. De distel naast de roos, de ranonkel naast het exotische.

mannelijk groen
mannelijk groen

En dan is er ook nog het robuuste naast al dat fleurige. Sierlijk als een danser op zijn eigen podium.

 

 

De spanning ebt weg…

Alle foto’s van de bruiloft geselecteerd, bewerkt, mapjes gemaakt. De DVD gebrand en bezig geweest met het boek. Ik blijf er mee bezig, ik kan er niet los van komen. Twee mensen vraag ik het heel kritisch door te kijken en ontvang nog veel correctie. Dat is zo mooi! Mensen die mij en mijn werk willen ondersteunen met hun gaven. Verschillende foto’s onderwerp ik aan een andere ontwikkeling om ze vervolgens weer terug te plaatsen in het boek. Nog een nacht er over slapen. Nog een ingeving volgen. Nog weer corrigeren. Uren en uren glijden voorbij. Geen oog voor iets anders. Het is een flow, die ontzettend veel concentratie en energie vraagt. En dan ebt de spanning weg. Ik mocht van mijzelf vanmorgen weer heerlijk mijn banen trekken in het zwembad. Goed voor mijn arm die erg protesteert tegen het uren achter de PC doorbrengen. Mijn duim, pols, elleboog en schouder geven signalen af, dat ik het veel rustiger aan moet doen. Dan is het heerlijk om door het water te glijden en het warme water op mijn spieren te voelen bruisen.

Dan zie ik opeens dat een van de bloemen van de orchidee, na een half jaar stralen, is opgedroogd. Gauw, toch nog een foto. Het gekke is dat je aan de schoonheid van dingen om je heen went, maar ik wil niet dat het went, ik wil blijven genieten.

zo paars dat het eigenlijk niet in mijn huis past
zo paars dat het eigenlijk niet in mijn huis past

Dat hoop ik ook voor het bruidspaar, dat ze door de foto’s zullen blijven genieten van die prachtige dag, dat ze elkaar hun belofte van trouw gaven. Dat ze ervan in het huis zullen ophangen om zich voor altijd te blijven herinneren hoe lief ze elkaar vonden en hoe ze genoten van elkaars gezelschap.

Vreugde

Gisteren had ik een shoot op Ampies Berg nabij ‘t Harde – Elburg. Wat een schitterende tuin heeft deze man gemaakt! (Ampie Bouw). Compleet met watervallen, beekjes, bruggetjes en poeltjes. Het bruidspaar dat haar 25-jarig huwelijk vierde, trof het ook bijzonder met het mooie weer.

naamloos-0121-2-88k
25 jaar samen

Samen met hun drie dochters hebben we een prachtig uurtje kunnen shooten.

naamloos-0121-36k
zomers

Zo mooi dat dit bruidspaar koos voor een bloeiende tuin. Het is of ze willen zeggen: “Ons huwelijk bloeit.”

naamloos-0258-70k
wandeltje
naamloos-0250-65k
de stenen zijn warm, het water heerlijk fris
naamloos-0145-44k
Feest met zijn vijven

Vreugde en ontspanning, vieren en danken. Ik wens dit kostbaar mooie bruidspaar met hun dochters een geweldige toekomst toe.

naamloos-0103-1k

Lentekriebels

Het is zulk prachtig weer, dat ik er gewoon uit moet. Zo vaak constateer ik dat die laan bomen alweer is uitgebloeid en dat ik het had willen vastleggen. Je denkt misschien: Word je daar nou niet moe van, het zijn toch elke lente weer dezelfde plaatjes. Maar dat is het nou juist! De bloei van bomen in de lente is zo rijk! Daar krijg ik nooit genoeg van, en het duurt uiteindelijk maar kort. Dus ik er vanmiddag op uit. Eerst naar de magnolia. Vanwege de magnolia ben ik op mijn plaats verliefd geworden. Wat bloeit dat prachtig en wat een overdaad aan bloemen!

Lnt-0009-2-4
Magnolia

 

Dan zie ik dat roestvlekje op die ene prachtige bloem, terwijl er zoveel vlekkeloos mooie bloemen zijn en toch stond deze wat apart van de anderen zo te stralen, dat ik niet twijfel, die moet er op. Ik had er duizend andere kunnen kiezen… Toen ben ik gestrand bij twee vlinders, en dan weet ik niet goed wat ik doe. Te klein diafragma genomen. Het waaide en die vlinders zijn ongelooflijk snel.

Lnt-0014-1
gehavend en druk 

Dan ziek ik later pas hoe ernstig beschadigd de vlinder is! Happen uit zijn vleugels, zou zij ternauwernood aan een vogel zijn ontkomen? Wat een bedrijvigheid zo’n overdadig bloeiende struik. En dan opeens vliegen ze weg. En dan denk ik later: deze foto vind ik gewoon mooi, ook al is de beweging niet bevroren en zie je alles in beweging, het geeft precies de sfeer van wat ik zag weer: alles is druk daar buiten, want je weet maar nooit hoe kort de bloei duurt.

Lnt-0018-1
Hop naar de volgende 

De tong is ongelooflijk lang.

Lnt-0029-2
vlinderslag 

Jammer, ik had hier toch echt meer een grotere scherpte-diepte moeten kiezen. Nu is de gigantisch lange tong van de vlinder al vaag. Toch ben ik blij met de foto vanwege de sfeer en de kleuren.

Lnt-0048-1
als sneeuw 

Het mooie van het middaglicht, is dat het contrasterend werkt en dat daardoor het effect van de lentebloei zo groot is. De hele wereld is in één keer zo versierd, zo koninklijk, zo prachtig, zo blij.

Lnt-0149-1
roze als tule 

Dat is werkelijk bijzonder genieten. Dan slurpt mijn hart en kom ik ogen te kort. Daarom loop ik dus met extra lenzen, ik wil voor altijd die sfeer vasthouden, die prachtige voorproefjes van hoe het in de hemel moet zijn. Tsja… een fotograaf moet ook af en toe eens aan haar hobby toekomen.

Lnt-0124-2
katjes