Mooi weer

Het was zaterdag de 25e prachtig weer om te werken. Eerst dicht bij Utrecht een rolstoelmodeshoot gedaan voor BeitbyJenn.

BibJ (34 van 136)kl

En later op de middag een familieshoot op een strandje aan het meer.

FamB (24 van 85)kl

Het licht van de namiddag was prachtig in de ogen van de familieleden. Het was weer volop genieten. De familie had blauw en zwart met elkaar afgesproken. Dat was weer eens wat anders dan blauw en wit. Zoals je ziet bij deze baby een wit accent. Maar het was een prachtige eenheid in de gezamenlijke foto.

FamB (1 van 85)bkl

 

Advertisements

Modeshoot

Met vele plezier heb ik begin april een modeshoot gedaan voor Beitbyjenn een modehuis voor jonge rolstoelers. In in het Wilhelminapark te Utrecht lag de catwalk. Ik heb me verwonderd over de kracht van deze jonge mensen. Met plezier showden ze de kleding van Beitbyjenn en hielden mooie verhalen over de kleding. De stoffen zijn fijn om te dragen, de snit is aangepast aan hun zittende bestaan.

BtbJ (61 van 151)kf

Zelfverzekerd
stralend mooi
zijn de rollers
in hun stoel

niet anders dan wie ook
en toch anders in kracht
there is a crack in everything
that’s where the light gets in

dat licht te zien
te voelen
maakt hen rolemodels
voor de smombies

Brand

Vanmiddag had ik met twee van mijn fotografiestudenten afgesproken op de zandverstuiving. Het was prachtig weer, dus ik had er zin in. Nauwelijks waren we aan de slag gegaan met opnames maken en het hebben over sluitertijden en belichting of er kwam een melding van een grote brand binnen. Aangezien juist deze studenten calamiteitenfotografen zijn, hebben we de sokken er in gezet en kwamen na wat zoeken bij de brand terecht.

br (14 van 18)k
het huis staat midden in het bos

Het YMCA huis stond midden in het bos, dus was het groot alarm bij de brandweer. Maar ze hadden het snel en blijvend onder controle. Ze lieten het hele huis met rieten dak afbranden. Gigantisch hoge vlammen waren er nog af en toe te zien en natuurlijk ontzettend veel rookontwikkeling. Dat geeft wel spectaculaire beelden. De jongens waren helemaal blij. Eén van hen kon een foto verkopen aan één van onze talloze media.

br (3 van 18)k
Het is werken in ploegen. Het huis omsingeld door spuitgasten en werken maar.
br (2 van 18)k
Bomenhoge vlammen

Na de job hebben we thuis met een bakje koffie de middag geëvalueerd. Het was alleszins een verrassende les. Met volledige inzet van Propje Fotografie en JansenFotografie. Tof!

 

Even terugkijken

Wstrnk (24 van 59)k
Familie

Bovenstaande foto was voor mij één van de juweeltjes van afgelopen tijd. De onverwachte diepte die de boslaan achter dit gezin aan de foto meegeeft is typerend voor hun vreugdevolle levensstijl. Geen familieleven verloopt zonder botsingen en groeipijnen, maar het is in deze tijd bijzonder als een stel zijn 25 jarig jubileum kan vieren, samen met hun kinderen met hun (aanstaande) partners. Daarom ben ik altijd ontzettend blij als ik daarvan even getuige kan zijn. Ik pik wat mee van de humor onderling tijdens de shoot. Van al het zorgen is alleen de wijsheid en de raad overgebleven. Deze jonge mensen hebben de weg gekozen die hun ouders zijn voorgegaan, de weg was lang en waarschijnlijk niet altijd even geplaveid, maar er is hoop als families zo’n diepe verbondenheid kennen. Ik vind het super als mensen die verbondenheid met elkaar vieren en willen vastleggen.

Les portretfotografie

In het kader van het programma geloof en een hoop liefde, uitzending 6 januari om 18.00 uur NPO 2, ben ik vanmiddag door een filmcamera gevolgd tijdens een les portretfotografie.

cameravrouw
Geloof en een hoop liefde

We pakken steeds een item op de camera om daarmee te oefenen. Jaldah nam een model mee. En zo kwamen we allemaal samen op het mooiste plein van Nederland.

Jldh (3 van 49)2
Poseren bij de oude muren
Ieder hard aan het werk
Ieder hard aan het werk
Leren is gewoon heel veel doen en weer doen
Leren is gewoon heel veel doen en weer doen

Deze prachtige jonge dame heeft talenten en ik ben blij dat ze ermee aan de slag gaat. Doelgericht, genietend, altijd mogelijkheden zoeken om verder te gaan. Bedankt Jaldah, dat je mij hiermee ook weer nieuwe dingen leert. Want: Hoe draag je kennis over? Wanneer wat? Wanneer wat niet? Hoe evalueer je wat er geleerd is? Wat leren we van de vorige les? Hoe integreer je herhaling zonder dat het saai wordt? En zo nog honderd vragen waar ik tegenaan loop.

loveshoot

Gisteren was het een mooie rustige dag voor een loveshoot. De twee geliefden hadden aan het eind van de middag met mij afgesproken. Ik zat op het strandje te wachten, maar het rustige weer bracht ongelooflijk veel muggen met zich mee. Niet ideaal voor een leuke shoot. We besloten naar het steigertje te gaan in de hoop dat de muggen zich daar niet lieten zien.

zonnenspel
zonnenspel

Het zonlicht kwam net even tussen de wolken door kijken en dat gaf een mooi effect in het beeld. Het leuke van een loveshoot is, dat die twee super met elkaar op hun gemak zijn, maar nog niet samen met mij. Dat ontwikkelt zich tijdens de shoot.

l (53 van 28)k
ontspannen samen

Het echte dollen begon toen ik dacht dat we klaar waren en ik vroeg of ze nog wensen hadden. Dat leverde wat nieuwe ideeën en beelden op, waarvan ik de laatste echt een toppertje vind. Misschien wel een cliché om iemand letterlijk op handen te dragen, maar het ging zo natuurlijk, stoer en leuk, en op zo’n leuke plek dat ik vond dat het iets moois opleverde.

stoer
stoer

 

 

 

Nog twee van dertien

Gisteren werd mijn tante Bep 85 jaar en ik vond het fijn dat ik ook was uitgenodigd op haar feest. Samen met Oom Okke, zijn zij de enige twee die over zijn van dertien kinderen uit het gezin van mijn vader. Ik dacht: ik neem lekker de camera mee, om al die mensen, die nauwelijks ken maar onmiskenbaar mijn trekken in hun gezicht en leven hebben, eens allemaal op de foto te zetten. Ieder die dat wil, natuurlijk. Ik dring niemand mijn wensen op, maar wacht af wat er gebeurt. Ik wist wel dat de dochter van tante Bep actief is met foto’s. Nog een dochter had een mooi fotoboek gemaakt voor tante Bep, dus er is goede belangstelling om de feestelijke gezichten vast te leggen.

Het is wel heel anders werken, want het is mijn eigen initiatief. Niemand heeft me gevraagd, en dus is er ook niks georganiseerd. Alles gebeurt spontaan. En dat is wel heel erg leuk. Je merkt wie dit graag wilt en wie niet. Je merkt dat mensen genieten van op de foto gaan.
Met de verjaardag van zo’n oude tante lopen alle leeftijden rond. Haar eigen kinderen zijn al opa en oma, dus zijn er ook jonge kinderen en volwassen kinderen en oudere kinderen. Heel mooi om ze te spreken en te vragen wie op de kruk wil zitten.

Tante Bep, het stralende middelpunt van haar feest.
Tante Bep, het stralende middelpunt van haar feest.

Tante Bep is wel een mensenmens en ze had geen enkel bezwaar om op de foto te gaan. Ze leeft met veel mensen mee en heeft een sterke band met de kinderen.

Sprankelend
Sprankelend

Lieve achterkleindochter met prachtig lang haar. Zij wilde graag in het flitslicht zitten.

BltB (124 van 1)
Oom Okke en Tante Bep

Deze twee zijn er nog over van de dertien kinderen van mijn opa en oma Post. Het is nog moeilijk om ze in de lens te laten kijken, want de bijenkorf om hen heen zoemt onophoudelijk. Ik moet steeds vragen of ze in de lens willen kijken, maar Oom Okke wil alleen maar grapjes maken en kletsen met degenen die hem dierbaar zijn. Prachtig om al die interactie te zien. Ik vind het dan ook helemaal niet erg om hem zo te portretteren. Hij is constant afgeleid en kan zich ook niet zo lang concentreren op het gebeuren. En ik neem een aantal plaatjes, want ik wil toch een echt mooi portret. Hij blijft commentaar geven. Inwendig moet ik zo lachen. Het is zo herkenbaar allemaal en toch ken ik ze niet zo goed.

BltB (123 van 1)
De nichten

Dit is een deel van de nichten, dus dochters vanuit het gezin van mijn vader en zijn broers en zussen. Zo verschillend. Zo veel verschillende levens. Zo veel verschillende keuzes. En toch zijn daar die overeenkomsten. We spreken af elkaar weer te ontmoeten. Het is boeiend om die overeenkomsten te ontdekken en er om te lachen.

 

 

Prachtig weer voor een pre-shoot

Wat een geweldig mooi weer was het vandaag. Ik was blij dat ik had afgesproken met een jong aanstaand echtpaar voor de pre-shoot. Aan het eind van de middag reden we naar het strandje en de steiger aan het eind van de boulevard. Het was rustig, want iedereen denkt dat het koud is. Maar de zon scheen, dus het was heel goed te doen. Als ik klaar was om te shooten gingen de jassen uit, en scheen de zon met een prachtig licht op het paartje.

de schepping juicht om de liefde
de schepping juicht om de liefde

Wat ik op dat moment niet zo snel zag was hoe de wolken boven dit jonge stel was gegroepeerd, net of de hele wereld meedoet met hun geluk en tegelijkertijd die in de zee weglopende pier als verwijzing naar de toekomst. Kijk, en dan ben ik als een kind zo blij! Wat een parel van een foto! Ik denk dat die twee er ook wel blij mee waren. Ik heb in ieder geval weer zo genoten van het op de plaat zetten van deze prachtige jonge mensen. Dan is er geen tijd, dan is het of de tijd stilstaat en ik de enige ben die het meest geniet van de hele wereld.

Vakantie en foto’s

Terwijl we op vakantie zijn, merk ik bij mijzelf op dat ik de ‘gewone vakantieplaatjes’ echt helemaal een beetje gehad heb. Ik wil het anders doen, anders kunnen herinneren. Wat heb ik aan de zoveelste gondel in Venetië of het zoveelste prachtige oude gebouw. Ik wil veel meer de beleving vastleggen. Voor mij zit dat in kleine dingen. Deze vakantie draaide vooral om de liefde, vrijheid en grenzen.

naamloos-0019-2-21
wegdromen

En zo lag ik heerlijk in de zon onder de tarp naar de hemel te kijken. De wind bewoog een van de opgerolde touwtjes heen en weer. Het was vrij en toch was het gebonden. Ik genoot van het gevoel van de wind over mijn warme huid en de weg zeilende witte wolken. Ik ben vrij en toch is elk mens gebonden. We hebben een schepper, we hebben een ritme, we hebben onze behoeften. Wie of wat krijgt welke plek in mijn leven. Ik ben vrij om daarin keuzes te maken. Keuzes die ik probeer te maken uit liefde.

naamloos-0013-2-20
weinig om het lijf

Heerlijk om de hele dag weinig om het lijf te hebben. Zwemmen als je wilt, ontbijt wordt brunch of zo we willen zelfs lunch, we spelen en we lezen. Het is heerlijk en ontspannen. Wie doet de afwas? Het maakt niet zoveel uit wie en ook niet wanneer. Er zijn geen verplichtingen, behalve dat we die avond misschien die borden weer willen gebruiken.

naamloos-0022-2-22
minimalisme

Onze enige behoefte is gesymboliseerd door deze dop op de waterkan. Water hebben we veel nodig, want de temperaturen zijn hoog, dag en nacht. We moeten drinken, eigenlijk is dat zo’n beetje het enige dat we echt moeten. Ik merk bij mezelf ook dat tijdens het lezen van het boek “Impact” mijn dorst toeneemt, maar dan mijn geestelijke dorst. Wat een geweldig goed boek is dat! Mooi dat ik dat net voor de vakantie heb kunnen ontvangen voor mijn recensietaak bij Boekenmening.nl van ArkBoeken. Jason, mijn zoon werd benieuwd naar het boek en hij had het nog sneller uit dan ik. Die werking heeft dat boek: Je wilt het helemaal uitlezen, want wat een geweldig beeld geeft John Ortberg van wie Jezus is en wat de gevolgen zijn geweest van zijn leven op aarde.

naamloos-0353-2-36
de ‘huishagedis’

Om ons heen scharrelt er heel veel leven. Een kolonie mieren is bezig hun Koningin alles te geven wat zij nodig heeft en een paar salamanders grazen op hun gebied en werken de ene mier na de andere naar binnen. Ze worden bijna tam, zo gewend raken ze aan onze aanwezigheid. Jason stimuleert me om de macro op de body te zetten en er even de tijd voor te nemen. Tsja, dan raak ik helemaal enthousiast! Hoe schitterend zit het leven in elkaar. Hoe prachtig heeft God het geschapen.

naamloos-0052-24
liefde
naamloos-0463-38
in het licht van het leven
naamloos-0178-28
zo ontzettend blij met elkaar
naamloos-0267-2-35
samen

Jason en Jiska vieren de vakantie op hun prachtige en jonge manier. De liefde heeft vele kanten en we zoeken soms de grenzen op als we met zijn viertjes elke avond Kolonisten van Catan spelen. Het gaat er soms niet vriendelijk aan toe met de struikrover. Die struikrover is maar een zwart poppetje. Dat zwarte poppetje zit eigenlijk in ons hart. We willen hebben, hebben, hebben, bouwen en gelukkig zijn. Pffff… het is soms echt slikken en we zeggen ook wel eens harde dingen tegen elkaar. “Dat vind ik gemeen!”; “Jij wilt alleen maar winnen!”

naamloos-0029-25
Blauw

Terwijl ik met mijn geliefden door een stadje loop, zie ik soms iets bijzonders. Zoals dit: een stukje kunst uitgestald op straat en mijn man, die een shirt aan heeft in dezelfde tint. Dat triggert me. De kleuren en de spanning die direct opgeroepen wordt door de tegenstelling: abstract en realistisch. Het kunstwerk zou ik uitgelegd willen krijgen, maar mijn Italiaans is niet al te best. Toch als ik doordenk, dan bedenk ik dat ik ook nog steeds niet ben uitgestudeerd op het kunstwerk van God dat mijn man is. Ook al heeft hij een gewoon shirt aan, ik doe er mijn leven over om hem te leren kennen en te begrijpen. Ik voel direct liefde als ik naar hem kijk, ook al begrijp ik hem niet altijd. Zo heb ik dat ook met dat kunstwerkje: het roept liefde en bewondering in me op als ik het zie, maar ik weet niet waar het over gaat. Het hoeft ook even niet. Ik bewonder het alleen nog maar.

naamloos-0244-26
Mona

Ook al is het copiïstisch, ook deze straatkrijtkunstenaars vind ik bijzonder en het bewonderen waard. Ze waren in Florence aan het werk aan de meest mysterieuze glimlach van de wereld. Ja, als ik het Mona zou vragen, zou zij misschien ook toch niet echt weten hoe het met de liefde is, ook al doet haar naam anders vermoeden. Verwondering en bewondering voor wat mensen doen en wat mensen beweegt, dat is onderdeel van de liefde. Dat is onderdeel van de fotograaf in mij. Die fotograaf denkt al een half jaar na over hoe nu verder en waar de volgende stap van ontwikkeling moet liggen. Het heeft alles te maken met liefde voor mezelf en grenzen van mogelijkheden en onmogelijkheden.

naamloos-0162-2-27
karikaturist

Ik wil niet één van de velen zijn, zoals deze man in Florence. Er zaten er op dat plein en in die straat ongeveer een stuk of tien, die allemaal hetzelfde doen. Zo wil ik niet leven. Ik wil meer dat meisje in haar limoengele jurk zijn. Met een jarentwintighoed op en de tas van mijn keuze door de wereld flaneren. Als fotograaf daar zijn en dat doen, waar ik me helemaal bij thuisvoel en wat bij anderen een gevoel van verrassing en bewondering en liefde teweegbrengt. Hoe ga ik dat doen bij ‘de grote markt’ van Harderwijk en wijde omstreken. Ik denk er nog verder over na en ben deze vakantie niet toegekomen aan concrete bedrijfsplannen.

naamloos-0345-32
uniek werk

Tijdens een wandeling in Orvieto, stuitten Jaap en ik op de werken van een bijzondere schilder: Verdirosi. Hij gebruikt steeds dezelfde symbolen en figuren in zijn schilderijen. Hij is door zijn werk gaan dichten. Hij schrijft: Wat je ook doet, wees creatief, verzin een nieuwe manier, ga door het het ontdekken van dat wat nog niet ontdekt is, Wees een ontdekker, een idealist, iemand die innoveert, maak iets nieuws, omdat God de Schepper is en elke keer als jij iets nieuws schept, zul jij je dichter bij God voelen, elke keer dat jij iets maakt, schept God iets in jouw hart.
Deze schilder heeft nagedacht over kunst en tijd en betekenis. De liefde voor de boodschap die hij heeft, spat van zijn doeken af en er zit ook een geweldige humor in, naast een geweldige diepte over de eindigheid van ons bestaan hier op aarde. Zijn doeken raken mij. Eén van de elementen die hij in zijn schilderijen toont is een masker. Dat masker is levensecht. Het heeft me stilgezet over hoe ik in het leven sta. Wil ik dit doen? Dat God iets schept door mij heen, of wil ik gezien worden, zoals ik gezien wil worden, dus een soort masker. Hoe wil ik eigenlijk gezien worden? Door mijn geliefden? Door mijn klanten? Door God?

De dochter van Vendirosi stond in de winkel. We hebben wat beleefdheden uitgewisseld en ik heb haar gezegd dat ik hem bewonder. Dat was wat mijn vakantie onvergetelijk maakt, het vinden van dit soort juwelen te midden van zoveel mensen. Een man, die zoekt naar authenticiteit, die zoekt naar de Schepper zelf en naar de manier om zijn eigen zoektocht in beeld te brengen.

naamloos-0343-31
Wie is Jezus Christus in het licht van de tijd?

Door dit beeld werd het me duidelijk waarom ik “Impact” deze zomer heb gelezen. Mensen moeten weten wat de betekenis van Jezus is en het is de vraag of ze dat wel willen.

naamloos-0252-2-33
straatje
naamloos-1130329-1
gondel

Ach en dan blijven er natuurlijk die prachtige beelden van de wereld om me heen. Ik kan er niet zomaar aan voorbij lopen. Ook door dit soort beelden word ik geraakt. Wat betekent de liefde van de mensen, die 100 euro betalen aan een gondelier om een toeristisch tochtje te maken door een van de mooiste steden van de wereld? Wat betekent de liefde van de huisvrouw, die steeds opnieuw haar oude huis met groen versiert, omdat de liefde voor de natuur en de liefde voor de Schepper van de natuur niet uit te roeien is, ook niet in het hart van een stadsmens. Het is prachtig en mooi en ik ben dankbaar voor deze weken van contemplatie, spelen, oefenen in de liefde en aanschouwen van wat liefde bewerkt.

muts was een must

Soms tref je het gewoon als fotograaf. Het licht, de tiener en de muts zijn aanwezig. Haar familie zei dat die muts te veel aanwezig was, overal moet hij op en daarom moest hij natuurlijk ook op de foto. De zon deed de rest.

het is een must
het is een must

Niet alle foto´s zijn geschikt om te ontwikkelen naar zwart/wit, maar ik vond dat deze wel geschikt was. de vrolijkheid van die lach trekt zo nog meer aandacht, en daar houd ik van.