Vakantie en foto’s

Terwijl we op vakantie zijn, merk ik bij mijzelf op dat ik de ‘gewone vakantieplaatjes’ echt helemaal een beetje gehad heb. Ik wil het anders doen, anders kunnen herinneren. Wat heb ik aan de zoveelste gondel in Venetië of het zoveelste prachtige oude gebouw. Ik wil veel meer de beleving vastleggen. Voor mij zit dat in kleine dingen. Deze vakantie draaide vooral om de liefde, vrijheid en grenzen.

naamloos-0019-2-21
wegdromen

En zo lag ik heerlijk in de zon onder de tarp naar de hemel te kijken. De wind bewoog een van de opgerolde touwtjes heen en weer. Het was vrij en toch was het gebonden. Ik genoot van het gevoel van de wind over mijn warme huid en de weg zeilende witte wolken. Ik ben vrij en toch is elk mens gebonden. We hebben een schepper, we hebben een ritme, we hebben onze behoeften. Wie of wat krijgt welke plek in mijn leven. Ik ben vrij om daarin keuzes te maken. Keuzes die ik probeer te maken uit liefde.

naamloos-0013-2-20
weinig om het lijf

Heerlijk om de hele dag weinig om het lijf te hebben. Zwemmen als je wilt, ontbijt wordt brunch of zo we willen zelfs lunch, we spelen en we lezen. Het is heerlijk en ontspannen. Wie doet de afwas? Het maakt niet zoveel uit wie en ook niet wanneer. Er zijn geen verplichtingen, behalve dat we die avond misschien die borden weer willen gebruiken.

naamloos-0022-2-22
minimalisme

Onze enige behoefte is gesymboliseerd door deze dop op de waterkan. Water hebben we veel nodig, want de temperaturen zijn hoog, dag en nacht. We moeten drinken, eigenlijk is dat zo’n beetje het enige dat we echt moeten. Ik merk bij mezelf ook dat tijdens het lezen van het boek “Impact” mijn dorst toeneemt, maar dan mijn geestelijke dorst. Wat een geweldig goed boek is dat! Mooi dat ik dat net voor de vakantie heb kunnen ontvangen voor mijn recensietaak bij Boekenmening.nl van ArkBoeken. Jason, mijn zoon werd benieuwd naar het boek en hij had het nog sneller uit dan ik. Die werking heeft dat boek: Je wilt het helemaal uitlezen, want wat een geweldig beeld geeft John Ortberg van wie Jezus is en wat de gevolgen zijn geweest van zijn leven op aarde.

naamloos-0353-2-36
de ‘huishagedis’

Om ons heen scharrelt er heel veel leven. Een kolonie mieren is bezig hun Koningin alles te geven wat zij nodig heeft en een paar salamanders grazen op hun gebied en werken de ene mier na de andere naar binnen. Ze worden bijna tam, zo gewend raken ze aan onze aanwezigheid. Jason stimuleert me om de macro op de body te zetten en er even de tijd voor te nemen. Tsja, dan raak ik helemaal enthousiast! Hoe schitterend zit het leven in elkaar. Hoe prachtig heeft God het geschapen.

naamloos-0052-24
liefde
naamloos-0463-38
in het licht van het leven
naamloos-0178-28
zo ontzettend blij met elkaar
naamloos-0267-2-35
samen

Jason en Jiska vieren de vakantie op hun prachtige en jonge manier. De liefde heeft vele kanten en we zoeken soms de grenzen op als we met zijn viertjes elke avond Kolonisten van Catan spelen. Het gaat er soms niet vriendelijk aan toe met de struikrover. Die struikrover is maar een zwart poppetje. Dat zwarte poppetje zit eigenlijk in ons hart. We willen hebben, hebben, hebben, bouwen en gelukkig zijn. Pffff… het is soms echt slikken en we zeggen ook wel eens harde dingen tegen elkaar. “Dat vind ik gemeen!”; “Jij wilt alleen maar winnen!”

naamloos-0029-25
Blauw

Terwijl ik met mijn geliefden door een stadje loop, zie ik soms iets bijzonders. Zoals dit: een stukje kunst uitgestald op straat en mijn man, die een shirt aan heeft in dezelfde tint. Dat triggert me. De kleuren en de spanning die direct opgeroepen wordt door de tegenstelling: abstract en realistisch. Het kunstwerk zou ik uitgelegd willen krijgen, maar mijn Italiaans is niet al te best. Toch als ik doordenk, dan bedenk ik dat ik ook nog steeds niet ben uitgestudeerd op het kunstwerk van God dat mijn man is. Ook al heeft hij een gewoon shirt aan, ik doe er mijn leven over om hem te leren kennen en te begrijpen. Ik voel direct liefde als ik naar hem kijk, ook al begrijp ik hem niet altijd. Zo heb ik dat ook met dat kunstwerkje: het roept liefde en bewondering in me op als ik het zie, maar ik weet niet waar het over gaat. Het hoeft ook even niet. Ik bewonder het alleen nog maar.

naamloos-0244-26
Mona

Ook al is het copiïstisch, ook deze straatkrijtkunstenaars vind ik bijzonder en het bewonderen waard. Ze waren in Florence aan het werk aan de meest mysterieuze glimlach van de wereld. Ja, als ik het Mona zou vragen, zou zij misschien ook toch niet echt weten hoe het met de liefde is, ook al doet haar naam anders vermoeden. Verwondering en bewondering voor wat mensen doen en wat mensen beweegt, dat is onderdeel van de liefde. Dat is onderdeel van de fotograaf in mij. Die fotograaf denkt al een half jaar na over hoe nu verder en waar de volgende stap van ontwikkeling moet liggen. Het heeft alles te maken met liefde voor mezelf en grenzen van mogelijkheden en onmogelijkheden.

naamloos-0162-2-27
karikaturist

Ik wil niet één van de velen zijn, zoals deze man in Florence. Er zaten er op dat plein en in die straat ongeveer een stuk of tien, die allemaal hetzelfde doen. Zo wil ik niet leven. Ik wil meer dat meisje in haar limoengele jurk zijn. Met een jarentwintighoed op en de tas van mijn keuze door de wereld flaneren. Als fotograaf daar zijn en dat doen, waar ik me helemaal bij thuisvoel en wat bij anderen een gevoel van verrassing en bewondering en liefde teweegbrengt. Hoe ga ik dat doen bij ‘de grote markt’ van Harderwijk en wijde omstreken. Ik denk er nog verder over na en ben deze vakantie niet toegekomen aan concrete bedrijfsplannen.

naamloos-0345-32
uniek werk

Tijdens een wandeling in Orvieto, stuitten Jaap en ik op de werken van een bijzondere schilder: Verdirosi. Hij gebruikt steeds dezelfde symbolen en figuren in zijn schilderijen. Hij is door zijn werk gaan dichten. Hij schrijft: Wat je ook doet, wees creatief, verzin een nieuwe manier, ga door het het ontdekken van dat wat nog niet ontdekt is, Wees een ontdekker, een idealist, iemand die innoveert, maak iets nieuws, omdat God de Schepper is en elke keer als jij iets nieuws schept, zul jij je dichter bij God voelen, elke keer dat jij iets maakt, schept God iets in jouw hart.
Deze schilder heeft nagedacht over kunst en tijd en betekenis. De liefde voor de boodschap die hij heeft, spat van zijn doeken af en er zit ook een geweldige humor in, naast een geweldige diepte over de eindigheid van ons bestaan hier op aarde. Zijn doeken raken mij. Eén van de elementen die hij in zijn schilderijen toont is een masker. Dat masker is levensecht. Het heeft me stilgezet over hoe ik in het leven sta. Wil ik dit doen? Dat God iets schept door mij heen, of wil ik gezien worden, zoals ik gezien wil worden, dus een soort masker. Hoe wil ik eigenlijk gezien worden? Door mijn geliefden? Door mijn klanten? Door God?

De dochter van Vendirosi stond in de winkel. We hebben wat beleefdheden uitgewisseld en ik heb haar gezegd dat ik hem bewonder. Dat was wat mijn vakantie onvergetelijk maakt, het vinden van dit soort juwelen te midden van zoveel mensen. Een man, die zoekt naar authenticiteit, die zoekt naar de Schepper zelf en naar de manier om zijn eigen zoektocht in beeld te brengen.

naamloos-0343-31
Wie is Jezus Christus in het licht van de tijd?

Door dit beeld werd het me duidelijk waarom ik “Impact” deze zomer heb gelezen. Mensen moeten weten wat de betekenis van Jezus is en het is de vraag of ze dat wel willen.

naamloos-0252-2-33
straatje
naamloos-1130329-1
gondel

Ach en dan blijven er natuurlijk die prachtige beelden van de wereld om me heen. Ik kan er niet zomaar aan voorbij lopen. Ook door dit soort beelden word ik geraakt. Wat betekent de liefde van de mensen, die 100 euro betalen aan een gondelier om een toeristisch tochtje te maken door een van de mooiste steden van de wereld? Wat betekent de liefde van de huisvrouw, die steeds opnieuw haar oude huis met groen versiert, omdat de liefde voor de natuur en de liefde voor de Schepper van de natuur niet uit te roeien is, ook niet in het hart van een stadsmens. Het is prachtig en mooi en ik ben dankbaar voor deze weken van contemplatie, spelen, oefenen in de liefde en aanschouwen van wat liefde bewerkt.

Advertisements

Druk druk

schatje met pit
schatje met pit

De hele week druk geweest met voor mijn gevoel weinig, terwijl het in zichzelf veel was. Tijdens die wandeling met Harmke, kwamen we een mevrouw tegen met twee hondjes. Nou, schattig natuurlijk, ze speelden en vochten om een bal, bedelden om een snoepje, gewoon: leuke hondjes. Dus, terwijl Harmke en Jaap een praatje maakten had ik het druk met fotograferen. Jaap zoals altijd, zeer goed georganiseerd, geeft uiteindelijk mijn visitekaartje aan die mevrouw. Ze heet Petra en is een ontzettend leuk mens. Intussen heeft ze een paar mooie foto’s besteld van zichzelf en van haar hondjes en van samen. Toen de foto’s binnenkwamen, zag het er zo mooi uit! Zelfs waar een beetje beweging in zat, omdat die beestjes zo snel zijn, waren ontzettend mooi op de afdruk. Dat is nou zo leuk, het wordt vaak nog mooier dan ik op mijn computer zie, op papier. Met veel plezier heb ik “Petra” haar hondjes toegestuurd.

Tsja, en toen heb ik een schilderdagje gehad. Dat was ook weer heel erg leuk, maar heeft weinig met fotografie te maken, hoewel… Het is langzamer en je kunt je eigen beeld maken. Dat is wat veel fotografen ook doen. Ze hebben van te voren een beeld in hun hoofd, hoe het worden moet. Sommigen gaan daarmee heel ver en ensceneren werkelijk alles tot in detail. Ik vind het heel erg leuk om naar mijn klant te luisteren en te vragen wat zij het liefst willen hebben en dan dat zoveel mogelijk uit de verf te laten komen. Eigenlijk is die uitdaging nog veel groter. Iedere klant wil weer andere dingen en heeft andere doelen met de te maken foto. Dat maakt het altijd een beetje spannend en uitdagend om met een familie op te trekken. Ik heb wel eens met een familie op het strand gezeten, waarbij iedereen wel een idee had over wat het moest zijn. Toen heb ik daar wel wat sturing aan gegeven, maar hoop dat zo gedaan te hebben, dat ze allemaal denken dat het precies wordt wat zij zich voorstelden. Het leuke van schilderen zijn de lagen en het licht, een beeld is sterk te veranderen door een lichtaccent of een schaduwaccent.

De hortensia gaat ontzettend hard door regen en zonneschijn. Een keer per week lukt me haast niet, ik vergeet hem gewoon. Oh ja, en ik heb eindelijk een smartphone, nu kan ik alles in de phoon doen, tsjonge, word ik toch nog efficiënt.

zo mooi generfd (leuk feudwoord)
zo mooi generfd (leuk feudwoord)

Als je opgeeft weet je nooit hoe dicht je bij je doel was

Vandaag stond deze spreuk op de management scheurkalender in de wc.

Als je opgeeft weet je nooit hoe dicht je bij je doel was.

Dat vind ik er wel één om eens heel erg over na te denken. Ik had vandaag met Jiska (de vriendin van mijn zoon) afgesproken dat we onze schilderijen zouden afmaken. Al ongeveer een half jaar had ik een drieluik in mijn hoofd om te maken. Met heel veel plezier was ik daar aan begonnen en nu is het af. Het voelt nu heel kwetsbaar om het in deze blog te zetten. Want wat je eens ´gezien´ hebt en wat dan eindelijk vorm krijgt, hoe geef ik daar ooit de juiste woorden aan. Het heeft een tijd liggen rijpen. Maar de beelden waren vanaf het begin duidelijk. Soms wou ik dat het met mijn bedrijf ook zo was. Het beeld vanaf het begin duidelijk, dan is de af te leggen koers ook helemaal duidelijk. Maar zo is het niet. Bijvoorbeeld, het schilderen. Dat is puur een uiting van me. Een uiting van iets dat me opeens gegeven wordt, maar dat niet buiten mij om gaat. Ik ben volkomen vrij om tijd te nemen om het uit te voeren en de manier waarop. In mijn bedrijf heb ik te maken met hoe de klant zich voorstelt dat het zou moeten zijn en ik wil heel graag zowel mijn eigen inzichten als het idee van de klant tot een mooi product samenvoegen. Dat ligt wat ingewikkelder omdat ik moet leren de klant goed te bevragen. Soms heb ik het gevoel dat dat in de knoei komt. Iemand vraag op faceboek: “Kun je even dan en dan wat foto’s maken?”. Meestal hebben klanten geen idee van de mogelijkheden die ik heb en hoe hoog de kosten zijn. Het eerste wat ik dan doe is vertellen dat ik graag een orderformulier wil opstellen en dat ik daarvoor alle gegevens nodig heb, met name het e-mail adres om die vragen te kunnen stellen die ik wil stellen. Dat eerste contact vind ik soms een beetje eng. Zou de ander bij al die vragen afhaken? Zo voelt het soms: een beetje opdringerig. Maar dat is het niet, ik kan pas een goed product leveren, als ik alle gegevens heb verzameld. Dus ik geef het niet op.

3luik-0001
La vita spezzare

 

3luik-0002
Via Dolorosa
3luik0003
La vita rosa per avvilimento

 

 

spiegelscherven

gebroken spiegel - gebroken ziel
gebroken spiegel – gebroken ziel

Vandaag had ik een afspraak met een aantal vrouwen om te gaan schilderen. We hadden er al een tijdje naar uitgekeken. Ik had al lang een drieluik in mijn hoofd. Dus wist ik waar ik aan wilde beginnen. Schilderen helpt erg om te zien hoe een afbeelding in lagen is opgebouwd. Kleur en compositie is net als bij de fotografie erg belangrijk. Waar ik in de fotografie in een paar seconden moet beslissen hoe ik mijn toestel instel en waar ik ten opzichte van het model wil staan of liggen, daar kan ik met het mengen van verf en het opbrengen op het canvas rustig over nadenken. Ik besloot in het eerste en derde deel van het drieluik spiegelscherven te verwerken. Bij het eerste als symbool voor de gebrokenheid van ons mens-zijn en bij de derde als symbool van vermenigvuldiging, weerspiegeling en schoonheid. Het leuke bij schilderen is dat ik mijn fantasie totaal kan laten gaan. In de fotografie wil ik zo veel mogelijk recht doen aan de werkelijkheid. Het was een hele toffe dag!