Nazorg

Vanmiddag heb ik de foto’s gebracht bij Bianca Nijhuis. Zij wilde een foto van haar kinderen in een lijst in haar praktijk Huidzorg Harderwijk. Natuurlijk moest ik de lijst even zien en opmeten. Er zat een passepartout in, waardoor ik mijn bestelde foto op het formaat een witte rand moest geven om de kinderen mooi in het passepartout te laten vallen.

201705 Nazorg Fotografie 1

 

Bianca was blij met de foto en met de zorg die ik heb gehad voor haar bestelling.

201705 Nazorg Fotografie 2

Nu kan ze, terwijl ze aan het werk is, toch genieten van haar kinderen.

Advertisements

Blue Monday

Het is vandaag een heerlijke dag! De lucht is blauw. De kou is blauw. Zelfs de druifjes in mijn tuin zijn al blauw. Dat mocht nog niet, maar december was zo warm dat ze besloten om naar boven te groeien en in januari de eerste bloeiers te zijn. Wat een lente!

BD (1 van 1)k
blauwe maandag druifjes

Vanmorgen weer bij mijn vriendin Saskia geweest, zoals zij vorige week maandag bij mij was. Meestal boenen we wat, maar deze eerste twee werkmaandagen hebben we gekletst en computerdingetjes gedaan. Ik denk dat we vanaf volgende week wel weer gaan poetsen. Deze blauwe maandagmiddag ben ik even naar buiten gelopen voor een paar stralende zonlicht shots van deze aparte lentewinter. Daar word ik best vrolijk van. Eenmaal weer binnen werd ik toch een beetje stil door het lezen van een opmerkelijk artikel met de openingszin: Is bedelen werk? Na deze zin werkte de auteur dat zo knap uit, waaruit bleek dat bedelen wel degelijk een heleboel inspanning vergt. Je moet concurreren met anderen, je moet een goed verhaal verzinnen, je moet een goede plek hebben, je moet je uiterlijk mee hebben, je bent in weer en wind bezig en je moet steeds manieren verzinnen om op te vallen. Door dit verhaal bleken de grenzen tussen bedelen en werken wel wat te vervagen. Het hele artikel zet me ook aan het denken. De wereld van inspanning en beloning is een vreemde wereld, een wereld waar we al zo lang aan gewend zijn, dat we er nauwelijks gedachten over spenderen. Ik wil tijd nemen om voor mijzelf uit te werken waarom mensen dezelfde diensten verschillend waarderen. Bijvoorbeeld: ik ben deze weken bezig met een aantal interviews en fotosessies voor het blad van onze gemeente. Dit blad is intussen tot een leuke Glossy uitgegroeid en het is al voorgekomen dat er te weinig afgedrukt bleken te zijn na afname. Zouden de leden van mijn kerkelijke gemeente, die misschien met gemak een Linda of welke Glossy dan ook voor een tientje in de winkel kopen, zich afvragen hoeveel uren wij als makers kwijt zijn en hoeveel inspanning we leveren? Ik denk het niet. We zijn op de één of andere manier gewend aan het werk dat vrijwilligers doen en vertalen dat meestal niet terug naar onze eigen portemonnee. Als we dat wel deden, zouden we, als redactie van het blad, eens per jaar bijvoorbeeld een Special kunnen maken om uit te delen aan anderen, om uit te reiken naar anderen.

Les portretfotografie

In het kader van het programma geloof en een hoop liefde, uitzending 6 januari om 18.00 uur NPO 2, ben ik vanmiddag door een filmcamera gevolgd tijdens een les portretfotografie.

cameravrouw
Geloof en een hoop liefde

We pakken steeds een item op de camera om daarmee te oefenen. Jaldah nam een model mee. En zo kwamen we allemaal samen op het mooiste plein van Nederland.

Jldh (3 van 49)2
Poseren bij de oude muren
Ieder hard aan het werk
Ieder hard aan het werk
Leren is gewoon heel veel doen en weer doen
Leren is gewoon heel veel doen en weer doen

Deze prachtige jonge dame heeft talenten en ik ben blij dat ze ermee aan de slag gaat. Doelgericht, genietend, altijd mogelijkheden zoeken om verder te gaan. Bedankt Jaldah, dat je mij hiermee ook weer nieuwe dingen leert. Want: Hoe draag je kennis over? Wanneer wat? Wanneer wat niet? Hoe evalueer je wat er geleerd is? Wat leren we van de vorige les? Hoe integreer je herhaling zonder dat het saai wordt? En zo nog honderd vragen waar ik tegenaan loop.

Licht en donker

De tijd van de korte dagen is weer aangebroken. Dat betekent voor mijn bedrijf wat meer rust en stilte. Dus een tijd om te overdenken, wat ik het komende seizoen beter kan doen. Of wat ik meer kan ontwikkelen. Het is ook een tijd om te genieten van het licht zoals het in de winter buiten en binnen is. Ik houd op een andere manier van deze tijd. De zon staat laag en werpt lange schaduwen en een warmer licht door de straten. Terwijl het licht soms warm aan kan doen, zijn de laatste zomerse dagen van november echt achter de rug en kan het behoorlijk fris zijn buiten.

pure warmte op de tegels
pure warmte op de tegels

Maar als ik van mijn werkplek opzij kijk zie ik de liefdesverklaring van mijn man op de tegels. Dat houdt me de hele dag warm. Toch trek ik er af en toe op uit voor mijn eigen plezier om dat ene gouden blad te fotograferen, of dat lege bankje in de zon. Het monument in het Wolderwijd, terwijl de zon ondergaat.

gouden vrede
gouden vrede

Het geeft me een totaal gevoel van vrede om zonder enige druk voor mijn eigen plezier te fotograferen.

uitrusten
uitrusten

Deze zwaan lag uit te rusten op het strandje. Hij of zij verbeeldde mijn gevoel van nadenken, mijn veren weer goedleggen, totaal tot rust komen in het gouden licht van vrede en verwachting, eind van het jaar. Het zou natuurlijk leuk zijn als er nog klanten bellen voor een profielfoto of een shoot op de zandverstuiving. Natuurlijk. In de tussentijd is daar het bestellen van kerstkaarten met een eigen foto. Hoe verbeeld ik het geweldige nieuws dat er in de diepe duisternis die er heel veel in deze wereld is het Licht van God: Jezus, is gekomen om ons in Zijn licht te brengen en zoveel herstel, genezing, verzoening, vrede, vreugde en toekomst te brengen?

licht in de duisternis, kleur in ons hart
licht in de duisternis, kleur in ons hart

 

Netwerken

Sandra Timmer, een medewerkster van de bibliotheek in mijn stad organiseert een ochtendje ontmoeting voor ondernemers in de Bieb. Een tijdje geleden heb ik voor een groepje mijn ‘elevator pitch’ mogen doen. Dat was ontzettend leuk. En ook vanmorgen heb ik weer een aantal interessante mensen ontmoet.

oc (11 van 24)k
passie voor je beroep delen met anderen

Er rolde gelijk een opdrachtje uit voor de website van één van de deelnemers vanmorgen: het interieur van een holistisch massagetherapeut.

oc (7 van 9)k
interieur behandelkamer van Carl Ferket

Kijk, dat is dan wel weer heel leuk om te doen! Het grappige is, dat je meteen de website erbij kan halen en de kleur van de foto kan aanpassen bij de kleuren van de website, zodat het een prachtig geheel wordt.

Ik ben Sandra dankbaar voor de gelegenheid die ze schept om elkaar als hardwerkende éénlingen te ontmoeten en ervaringen uit te wisselen en van elkaars diensten gebruik te maken.

Sandra in gesprek met één van de deelnemers.
Sandra in gesprek met één van de deelnemers.

Toen ik aankwam bij de bieb kon ik het niet laten. Elk jaar kijk ik met grote verwondering naar de boom die achter de bieb staat. In november wordt hij helemaal goudgeel en dat is een prachtig gezicht!

de mooiste boom van Harderwijk
de mooiste boom van Harderwijk

Het is niet de indrukwekkendste boom van Harderwijk, die staat iets verder op in het Hortuspark. Maar dit is zeker wel één van de mooiste bomen in ons centrum.

De spanning ebt weg…

Alle foto’s van de bruiloft geselecteerd, bewerkt, mapjes gemaakt. De DVD gebrand en bezig geweest met het boek. Ik blijf er mee bezig, ik kan er niet los van komen. Twee mensen vraag ik het heel kritisch door te kijken en ontvang nog veel correctie. Dat is zo mooi! Mensen die mij en mijn werk willen ondersteunen met hun gaven. Verschillende foto’s onderwerp ik aan een andere ontwikkeling om ze vervolgens weer terug te plaatsen in het boek. Nog een nacht er over slapen. Nog een ingeving volgen. Nog weer corrigeren. Uren en uren glijden voorbij. Geen oog voor iets anders. Het is een flow, die ontzettend veel concentratie en energie vraagt. En dan ebt de spanning weg. Ik mocht van mijzelf vanmorgen weer heerlijk mijn banen trekken in het zwembad. Goed voor mijn arm die erg protesteert tegen het uren achter de PC doorbrengen. Mijn duim, pols, elleboog en schouder geven signalen af, dat ik het veel rustiger aan moet doen. Dan is het heerlijk om door het water te glijden en het warme water op mijn spieren te voelen bruisen.

Dan zie ik opeens dat een van de bloemen van de orchidee, na een half jaar stralen, is opgedroogd. Gauw, toch nog een foto. Het gekke is dat je aan de schoonheid van dingen om je heen went, maar ik wil niet dat het went, ik wil blijven genieten.

zo paars dat het eigenlijk niet in mijn huis past
zo paars dat het eigenlijk niet in mijn huis past

Dat hoop ik ook voor het bruidspaar, dat ze door de foto’s zullen blijven genieten van die prachtige dag, dat ze elkaar hun belofte van trouw gaven. Dat ze ervan in het huis zullen ophangen om zich voor altijd te blijven herinneren hoe lief ze elkaar vonden en hoe ze genoten van elkaars gezelschap.

Nieuwe tijden

Er breken vaak nieuwe tijden aan als ik geroepen word om foto’s te maken. Een andere baan, een andere functie, een andere leeftijd, een ander seizoen. Nadat ik donderdag overdag een foto-en-gedichten-kunstwerk had ingeleverd bij het kantoor van het ND te Barneveld (met het thema Mens en Aarde), moest ik me haasten om op tijd in Almere te zijn waar een oudere blonde dame afscheid nam van het werk.

naamloos-0088-2k
Een nieuwe tijd

Ze heeft al veel meegemaakt in haar leven en ze kijkt blijmoedig de toekomst in. “Het ga jullie goed”, “het ga je goed.” Een nieuwe tijd breekt aan. Ik zeg vaarwel en stap in mijn nieuwe seizoen. Jaap was één van haar collega’s en zo genoot ik als partner-van ook van het heerlijke diner in Almere Haven. Het was een bijzonder gezellig afsluiten van een hectische dag. In Almere Haven ligt een park, waar het licht ‘s avonds prachtig is. Diffuus door de bladeren van de berken. En warm omdat het de laatste uren van de dag zijn. Het kwam als een verrassing dat ze op de foto moesten, maar een paar wisten ervan en de collega die afscheid nam, had geen idee. Dus het duurde even, voordat het idee geland was. Maar uiteindelijk liepen we dat mooie parkje in en kon ik met het werk beginnen.

naamloos-0079-1k
“Oude” collega’s.

de tijd dat je zweeft

de tijd dat je zweeft
de tijd dat je zweeft

Er zijn tijden, dat je zweeft. Het leven licht. The sky is the limit. Alle stukjes op zijn plek. Geen zuchtje wind tegen. Het louterste goud. Gewichtsloosheid na jaren investeren van tijd, geld, leergierigheid en inzet. Dit is het moment om vast te houden, om nooit meer iets anders te willen, hier wil je zijn voor altijd. Maar ach, het duurt maar heel even. Te kort om over naar huis te schrijven. De euforie maakt plaats voor nieuwe moeiten, uitdagingen, teleurstellingen zelfs. Weer modder, weer ploeteren, weer zoeken. Je doet het, je wilt het, je gaat, omdat je weet dat er tijden zijn, dat je zweeft.

Druk druk

schatje met pit
schatje met pit

De hele week druk geweest met voor mijn gevoel weinig, terwijl het in zichzelf veel was. Tijdens die wandeling met Harmke, kwamen we een mevrouw tegen met twee hondjes. Nou, schattig natuurlijk, ze speelden en vochten om een bal, bedelden om een snoepje, gewoon: leuke hondjes. Dus, terwijl Harmke en Jaap een praatje maakten had ik het druk met fotograferen. Jaap zoals altijd, zeer goed georganiseerd, geeft uiteindelijk mijn visitekaartje aan die mevrouw. Ze heet Petra en is een ontzettend leuk mens. Intussen heeft ze een paar mooie foto’s besteld van zichzelf en van haar hondjes en van samen. Toen de foto’s binnenkwamen, zag het er zo mooi uit! Zelfs waar een beetje beweging in zat, omdat die beestjes zo snel zijn, waren ontzettend mooi op de afdruk. Dat is nou zo leuk, het wordt vaak nog mooier dan ik op mijn computer zie, op papier. Met veel plezier heb ik “Petra” haar hondjes toegestuurd.

Tsja, en toen heb ik een schilderdagje gehad. Dat was ook weer heel erg leuk, maar heeft weinig met fotografie te maken, hoewel… Het is langzamer en je kunt je eigen beeld maken. Dat is wat veel fotografen ook doen. Ze hebben van te voren een beeld in hun hoofd, hoe het worden moet. Sommigen gaan daarmee heel ver en ensceneren werkelijk alles tot in detail. Ik vind het heel erg leuk om naar mijn klant te luisteren en te vragen wat zij het liefst willen hebben en dan dat zoveel mogelijk uit de verf te laten komen. Eigenlijk is die uitdaging nog veel groter. Iedere klant wil weer andere dingen en heeft andere doelen met de te maken foto. Dat maakt het altijd een beetje spannend en uitdagend om met een familie op te trekken. Ik heb wel eens met een familie op het strand gezeten, waarbij iedereen wel een idee had over wat het moest zijn. Toen heb ik daar wel wat sturing aan gegeven, maar hoop dat zo gedaan te hebben, dat ze allemaal denken dat het precies wordt wat zij zich voorstelden. Het leuke van schilderen zijn de lagen en het licht, een beeld is sterk te veranderen door een lichtaccent of een schaduwaccent.

De hortensia gaat ontzettend hard door regen en zonneschijn. Een keer per week lukt me haast niet, ik vergeet hem gewoon. Oh ja, en ik heb eindelijk een smartphone, nu kan ik alles in de phoon doen, tsjonge, word ik toch nog efficiënt.

zo mooi generfd (leuk feudwoord)
zo mooi generfd (leuk feudwoord)

gezien worden

Dan komt er weer zo’n mail binnen dat ik weer iets moet posten op mijn blog, anders zullen ‘de mensen’ mij vergeten, weten ze niet meer ‘dat ik besta’, komt er niets van ‘mijn business terecht’. Ik denk: “Toch wel goed zo’n reminder, maar aan de andere kant ook weer zo’n druk extra. Waarom zou ik er naar luisteren.” Ik begrijp het principe van de herhaling en de vernieuwing, de contante aanbieding van beelden en woorden, maar ik begrijp ook het principe van de gewenning. Er is deze week zo ontzettend veel gebeurd. Goede dingen: de mevrouw die eigenaar was van de twee hondjes, die ik al wandelend op de plaat had gezet, vond het leuk om ons te spreken en om wat foto’s te ontvangen, ze overweegt een shoot met haar honden: het begin van een klantcontact. De mindere dingen: een aanstaande bruid vraagt of ik kan shooten, maar haar datum valt op de dag voordat ik al een huwelijksshoot heb. Na overweging heb ik afgezegd, want ik moet eerlijk zijn: ik wil alle aandacht aan de al afgesproken huwelijksshoot geven en twee huwelijksshoots achter elkaar is niet zinvol voor mij noch voor de bruidsparen.

Ik kan van de binnengekomen betalingen eindelijk een smartphone kopen, dat stond bovenaan het prioriteitenlijstje. Ik wil gaan agenderen via mijn gmail account en organiseren via internet. Ik bedien mij nog steeds met een papieren agenda, maar ik wil het beter en efficiënter gaan doen.

Intussen is de hortensia, wiens groei ik per week wilde volgen opeens veel verder gekomen dan verwacht. Op een zon-wolk-zon dag leg ik de prachtige ontwikkeling van de haarvaatjes in een van de blaadjes vast, wat gaat het nu hard,zeg. Opeens zag ik het weer. Groeien gaat vanzelf. Ik moet me er niet te druk om maken, maar gewoon lekker aan werken.

groei
groei