Familieshoot

FamNijhuis Li (120 van 1)

Spelen heeft zoveel vormen. Ik speel met de camera en met de compositie en de lijnen. Kinderen spelen met hun fantasie en hun handen en voeten.

FamNijhuis Li (123 van 1)

Natuurlijk kijken ze eerst ‘de kat uit de boom’. Vooral als je zo klein bent, dan moet je eerst weten wat voor vlees je in de kuip hebt.

FamNijhuis Li (124 van 1)

Dit deed me aan vroeger denken, als mijn ouders met het hele gezin naar het strand gingen. Dat zag er toen ongeveer zo uit op de foto’s:

FamNijhuis Li (126 van 1)

Zand is geweldig materiaal om mee te spelen. Maar het kan ook in je ogen komen en dan is het iets minder leuk, dus het is altijd een beetje oppassen geblazen.

FamNijhuis Li (121 van 1)

In het bos kunnen we ook stapelen, het enige gevaar zijn daar de grote rode bosmieren, die je echt in je bil kunnen bijten (en niet de krokodillen).

Advertisements

Nog twee van dertien

Gisteren werd mijn tante Bep 85 jaar en ik vond het fijn dat ik ook was uitgenodigd op haar feest. Samen met Oom Okke, zijn zij de enige twee die over zijn van dertien kinderen uit het gezin van mijn vader. Ik dacht: ik neem lekker de camera mee, om al die mensen, die nauwelijks ken maar onmiskenbaar mijn trekken in hun gezicht en leven hebben, eens allemaal op de foto te zetten. Ieder die dat wil, natuurlijk. Ik dring niemand mijn wensen op, maar wacht af wat er gebeurt. Ik wist wel dat de dochter van tante Bep actief is met foto’s. Nog een dochter had een mooi fotoboek gemaakt voor tante Bep, dus er is goede belangstelling om de feestelijke gezichten vast te leggen.

Het is wel heel anders werken, want het is mijn eigen initiatief. Niemand heeft me gevraagd, en dus is er ook niks georganiseerd. Alles gebeurt spontaan. En dat is wel heel erg leuk. Je merkt wie dit graag wilt en wie niet. Je merkt dat mensen genieten van op de foto gaan.
Met de verjaardag van zo’n oude tante lopen alle leeftijden rond. Haar eigen kinderen zijn al opa en oma, dus zijn er ook jonge kinderen en volwassen kinderen en oudere kinderen. Heel mooi om ze te spreken en te vragen wie op de kruk wil zitten.

Tante Bep, het stralende middelpunt van haar feest.
Tante Bep, het stralende middelpunt van haar feest.

Tante Bep is wel een mensenmens en ze had geen enkel bezwaar om op de foto te gaan. Ze leeft met veel mensen mee en heeft een sterke band met de kinderen.

Sprankelend
Sprankelend

Lieve achterkleindochter met prachtig lang haar. Zij wilde graag in het flitslicht zitten.

BltB (124 van 1)
Oom Okke en Tante Bep

Deze twee zijn er nog over van de dertien kinderen van mijn opa en oma Post. Het is nog moeilijk om ze in de lens te laten kijken, want de bijenkorf om hen heen zoemt onophoudelijk. Ik moet steeds vragen of ze in de lens willen kijken, maar Oom Okke wil alleen maar grapjes maken en kletsen met degenen die hem dierbaar zijn. Prachtig om al die interactie te zien. Ik vind het dan ook helemaal niet erg om hem zo te portretteren. Hij is constant afgeleid en kan zich ook niet zo lang concentreren op het gebeuren. En ik neem een aantal plaatjes, want ik wil toch een echt mooi portret. Hij blijft commentaar geven. Inwendig moet ik zo lachen. Het is zo herkenbaar allemaal en toch ken ik ze niet zo goed.

BltB (123 van 1)
De nichten

Dit is een deel van de nichten, dus dochters vanuit het gezin van mijn vader en zijn broers en zussen. Zo verschillend. Zo veel verschillende levens. Zo veel verschillende keuzes. En toch zijn daar die overeenkomsten. We spreken af elkaar weer te ontmoeten. Het is boeiend om die overeenkomsten te ontdekken en er om te lachen.