Studio business

Voor de website van een bedrijf heb je meer typen foto’s nodig. De profielfoto, waarbij mensen kennismaken met jou als persoon. Immers, het bedrijf dat ben jij. Dan zijn er ook foto’s nodig waarbij mensen zien waar jij elke dag werkt. Te midden van het bedrijf voel je je als de spreekwoordelijke vis in de kom en ook dat nodigt uit om verder rond te kijken op de website en jouw product te gaan bestellen.

Steengoed kl (5 van 1)

Mensen krijgen direct een indruk van je als je een duidelijke en eenvoudige profielfoto plaatst op het menublad waar jij je voorstelt. Het is in deze foto direct duidelijk dat het gaat om de firma Steengoed, waar de eigenaar trots op is en vanwaaruit hij je graag ten dienste staat.

Steengoed kl (4 van 1)

Een presentatie van het team en de mooie samenwerking die er elke dag is, mag ook op de website rustig tot uitdrukking komen. Je kunt denken aan verschillende manieren om dat te laten zien. Een foto als deze zou ik lekker uitvergroot op de website zetten. Je ziet direct waarom het gaat: mensen die zich met heel hun hart en ziel en de juiste gereedschappen inzetten om mensen van een droomtuin te voorzien.

Blue Monday

Het is vandaag een heerlijke dag! De lucht is blauw. De kou is blauw. Zelfs de druifjes in mijn tuin zijn al blauw. Dat mocht nog niet, maar december was zo warm dat ze besloten om naar boven te groeien en in januari de eerste bloeiers te zijn. Wat een lente!

BD (1 van 1)k
blauwe maandag druifjes

Vanmorgen weer bij mijn vriendin Saskia geweest, zoals zij vorige week maandag bij mij was. Meestal boenen we wat, maar deze eerste twee werkmaandagen hebben we gekletst en computerdingetjes gedaan. Ik denk dat we vanaf volgende week wel weer gaan poetsen. Deze blauwe maandagmiddag ben ik even naar buiten gelopen voor een paar stralende zonlicht shots van deze aparte lentewinter. Daar word ik best vrolijk van. Eenmaal weer binnen werd ik toch een beetje stil door het lezen van een opmerkelijk artikel met de openingszin: Is bedelen werk? Na deze zin werkte de auteur dat zo knap uit, waaruit bleek dat bedelen wel degelijk een heleboel inspanning vergt. Je moet concurreren met anderen, je moet een goed verhaal verzinnen, je moet een goede plek hebben, je moet je uiterlijk mee hebben, je bent in weer en wind bezig en je moet steeds manieren verzinnen om op te vallen. Door dit verhaal bleken de grenzen tussen bedelen en werken wel wat te vervagen. Het hele artikel zet me ook aan het denken. De wereld van inspanning en beloning is een vreemde wereld, een wereld waar we al zo lang aan gewend zijn, dat we er nauwelijks gedachten over spenderen. Ik wil tijd nemen om voor mijzelf uit te werken waarom mensen dezelfde diensten verschillend waarderen. Bijvoorbeeld: ik ben deze weken bezig met een aantal interviews en fotosessies voor het blad van onze gemeente. Dit blad is intussen tot een leuke Glossy uitgegroeid en het is al voorgekomen dat er te weinig afgedrukt bleken te zijn na afname. Zouden de leden van mijn kerkelijke gemeente, die misschien met gemak een Linda of welke Glossy dan ook voor een tientje in de winkel kopen, zich afvragen hoeveel uren wij als makers kwijt zijn en hoeveel inspanning we leveren? Ik denk het niet. We zijn op de één of andere manier gewend aan het werk dat vrijwilligers doen en vertalen dat meestal niet terug naar onze eigen portemonnee. Als we dat wel deden, zouden we, als redactie van het blad, eens per jaar bijvoorbeeld een Special kunnen maken om uit te delen aan anderen, om uit te reiken naar anderen.

Imago

De afgelopen twee weken was ik druk met een paar opdrachten voor Harderwijk Magazine. Een huis- aan huisglossy vol advertorials. Dat was erg leuk en leerzaam om te doen. Nadat ik de afspraak gemaakt had, bereidde ik me voor, door het bedrijf op internet op te zoeken of nog een keer mailcontact te hebben over de onderwerpen die in de advertorial aan de orde zouden komen. Soms kwam ik daar niet aan toe en vroeg ik ter plaatse wat belangrijk was om op de foto te zetten. Ik merkte dat het voor mijzelf en wellicht ook voor het bedrijf prettig is om deze voorbereiding te doen. De meeste ondernemers zijn gericht op de te maken omzet en het werk zelf. Zij denken niet aan hun persoonlijke uitstraling of staan daar al jaren niet meer bij stil. “Een hartelijke glimlach is de beste make-up”, heb ik wel eens gelezen. Toch kan het nodig blijken te zijn om eens verder te kijken. Eén man zei letterlijk tegen mij: “Wie ik ben, vergeten de mensen, ik wil dat ze het logo zien en dat ze het bedrijf herinneren, zodat ze ons gaan bellen voor de klussen die zij gedaan willen hebben.” Het was ook nog een man, die het alles waard was om gezien te worden. Ik vond het lastig om alles wat op dat moment door mijn hoofd raasde in een tactvolle reactie te gieten. Hoe kon ik zeggen dat ik hem prachtig vond, zonder dat hij er iets van zou gaan denken? Hoe kon ik zeggen, dat mensen zich juist die ander herinneren en als de klus gedaan is, al lang vergeten zijn welk bedrijf dat was? Mijn mening stond lijnrecht tegenover de zijne. Hij vertelde dat hij op de sociale media dus vooral actiefilmpjes zette, die voornamelijk het voltooien van de klus lieten zien.

Ik vond het te ver gaan om alleen een bedrijfslogo op de foto te zetten, bovendien vond ik het ook supersaai voor bij het artikel. Ik moest iets leuks verzinnen. Ik zette de groothoek op mijn body en zorgde dat er een zonnevlek in de lens viel, zodat het geheel met een soort “ping!” gevoel opgeleukt werd en vroeg hem het bord met zijn logo stoer vast te houden, terwijl ik voor hem neerknielde om vanuit kikkerperspectief  een stoere vent met een serieuze kop die zijn bedrijf letterlijk in de armen houdt, op de plaat te zetten. Het leek of hij op weg was naar een nieuwe klus en dat ik snel even een snapshot maakte.

Als ik dan later in de auto zit, lig ik helemaal in een deuk om mijn eigen capriolen. In mijn hoofd en met mijn lijf. Maar dan ga ik nadenken. Wat zou ik sommige bedrijfseigenaren graag – voordat ik de foto moet maken voor hun duurbetaalde advertorial – naar mijn vriendinnen Jacqueline Simon en Marianne Bergsma willen sturen. De eerste is imagoconsulent en ze zijn beiden stijl- en kleurconsulenten. Zij kunnen voor zo’n profielfoto mooie adviezen geven over persoonlijke stijl en uitstraling.

Maar vandaag kom ik even helemaal tot rust en kijk naar de rozen, die het zo prachtig doen. Even bijtanken voordat het volgende zich weer aandient. 

Over uitstraling gesproken!
Over uitstraling gesproken!

 

Onderzoeksgericht

Jip is nu veertien maanden en ik stond verbaasd vandaag. Wat een focus! Hij heeft zo hard gewerkt! Onderzoek na onderzoek gepleegd. Het begon met hoe geit voelt.

het zachte oor
het zachte oor

Daarna was er van alles te onderzoeken op een speelplek.

Jlk (2 van 1)
Een stokje gevonden
Een paardenbloem gevonden
Een paardenbloem gevonden

Alles moet proefondervindelijk vastgesteld worden, maar dat vind ik niet zo gezellig, dus ik roep: “Nee, Jip, niet in je mond!”

Een vriend gevonden
Een vriend gevonden

De ‘vriend’ wilde zijn schep direct begraven, zodat Jip niet zou ontdekken wat een mooie schep hij had. Hij ervoer Jip als binnendringer en begon een heel gesprek tegen Jip. Jip luisterde goed en had ook zijn woordje klaar. Toen de jongen met zijn moeder was vertrokken, ging het onderzoek meteen verder.

Het was niet zo moeilijk om hem te vinden
Jlk (11 van 1)
Maar wat doe je nou met zo’n ding?
Alles is interessant
Alles is interessant
Zelfs een grasspriet of een blaadje
Zelfs een grasspriet of een blaadje

Wat heb ik genoten van Jips’ interesse in de grote prachtige lentewereld. Doemijmaarzo’ndagjemetJip.

 

 

 

 

Tijden van omzien en ommekeer

Langzaam word ik wakker uit de winter. Het wordt tijd om terug te kijken en vooruit te zien. Evaluatie van wat ik heb gedaan en wat ik wil gaan doen. Ik ga nu het zesde jaar in van mijn bedrijf. Mijn kinderen de deur uit, een kleinkind gekregen. Sommige taken achter me gelaten. Nieuwe inzichten gekregen. Tijd voor nieuwe contacten en nieuwe input. Vanmorgen had ik als eerste een afspraak met een bekende marketing mevrouw uit mijn stad. Leuk om haar verhaal te horen, en leuk om dat van mij te vertellen. Ze zei zeker inspirerende dingen, zoals: “Sommige dingen komen gewoon op je pad, terwijl je zelf nieuwe stappen zet.” Dat is wel mooi gezegd, want ik heb per dag wel een aantal nieuwe ideeën en overweeg dan welke stappen die ideeën zullen vergen en soms zet ik dan een stap en vervolgens komen er weer nieuwe ontwikkelingen en ideeën. Ik heb met mijn bedrijf al ‘vele havens aangedaan’.  Toch is de uiteindelijk koers nog niet echt bepaald, en daar wil ik wel naar toe.

Na deze verkwikkende lunch kwam ik in de stad een boek tegen: “Oma, vertel ‘s!”.  Zo’n boek inspireert me dan ook weer. Zal ik alvast beginnen met beschrijven hoe ik mijn jonge jaren heb ervaren aan de hand van de vragen die in dit boek gesteld worden? Ik geloof echt dat kinderen van deze tijd zich echt niet meer kunnen voorstellen hoe blij ik was als ik een kwartje van mijn moeder kreeg op een hete zomerdag om een ijsje van sinaasappelsap te halen bij de groenteboer.

Ik heb niet eens een baby foto. De eerste foto van mij is toen ik een jaar of drie was.

een van mijn eerste foto's
een van mijn eerste foto’s

Dus dat was in 1963. Het was de tweede keer dat er een officiële gezinsfoto werd gemaakt door een fotograaf die aan huis kwam. De eerste keer was in 1958, doen mijn broer een baby was. Het zal wel prijzig geweest zijn voor mijn ouders om dat vaak te doen. Ik kan me het moment nog vaag herinneren, want ik kende dit spel helemaal niet en ik moest opeens doen of ik zin had om het te spelen. Ik vond het een beetje dom. Dat zie je ook wel in mijn ogen en de verlegenheid, die ik vroeger had. Niemand kan zich dat waarschijnlijk voorstellen, maar als jongste van een groot gezin, was ik stil en verlegen. Ik kan mij niet herinneren, dat als ik iets zei, er ook iemand luisterde. Ik was de kleinste en ik voelde me ook de kleinste, hoewel ik groter groeide dan mijn beide zussen. Ik ben in het ziekenhuis uit mijn moeder gesneden. Er was voor mij geen andere weg mogelijk in verband met complicaties met betrekking tot mijn bloedgroep en die van mijn moeder. Ik moest in de couveuse, maar was wel een beetje groot ten opzichte van de andere couveuse kinderen, vonden de verpleegkundigen. Ik was 6 pond en zag er goed uit, zei mijn moeder. Zie je dat tafelkleed? In die tijd had iedereen zo’n soort tafelkleed. Als dat tafelkleed kon vertellen… Dat tafelkleed lag alleen op tafel als er visite kwam. Normaal lag er een tafelzeil op de tafel. Onze tafel kon aan twee kanten uitgeschoven worden. Dat gebeurde dan ook voor de avondmaaltijd. En voor als we wilden pingpongen of sjoelen op zaterdag- of zondagmiddag bijvoorbeeld. Omdat ik de kleinste was, was ik goed genoeg om tafel te dekken, maar meedoen met tafeltennis was er niet bij. Pas toen ik tiener was en mijn broers en zussen de deur uit waren, maar toen kon ik niet tegen hen spelen, alleen tegen mijn moeder en die was veel te fanatiek. De sjoelschijven vlogen soms bijna door de voorraam heen.

Licht en donker

De tijd van de korte dagen is weer aangebroken. Dat betekent voor mijn bedrijf wat meer rust en stilte. Dus een tijd om te overdenken, wat ik het komende seizoen beter kan doen. Of wat ik meer kan ontwikkelen. Het is ook een tijd om te genieten van het licht zoals het in de winter buiten en binnen is. Ik houd op een andere manier van deze tijd. De zon staat laag en werpt lange schaduwen en een warmer licht door de straten. Terwijl het licht soms warm aan kan doen, zijn de laatste zomerse dagen van november echt achter de rug en kan het behoorlijk fris zijn buiten.

pure warmte op de tegels
pure warmte op de tegels

Maar als ik van mijn werkplek opzij kijk zie ik de liefdesverklaring van mijn man op de tegels. Dat houdt me de hele dag warm. Toch trek ik er af en toe op uit voor mijn eigen plezier om dat ene gouden blad te fotograferen, of dat lege bankje in de zon. Het monument in het Wolderwijd, terwijl de zon ondergaat.

gouden vrede
gouden vrede

Het geeft me een totaal gevoel van vrede om zonder enige druk voor mijn eigen plezier te fotograferen.

uitrusten
uitrusten

Deze zwaan lag uit te rusten op het strandje. Hij of zij verbeeldde mijn gevoel van nadenken, mijn veren weer goedleggen, totaal tot rust komen in het gouden licht van vrede en verwachting, eind van het jaar. Het zou natuurlijk leuk zijn als er nog klanten bellen voor een profielfoto of een shoot op de zandverstuiving. Natuurlijk. In de tussentijd is daar het bestellen van kerstkaarten met een eigen foto. Hoe verbeeld ik het geweldige nieuws dat er in de diepe duisternis die er heel veel in deze wereld is het Licht van God: Jezus, is gekomen om ons in Zijn licht te brengen en zoveel herstel, genezing, verzoening, vrede, vreugde en toekomst te brengen?

licht in de duisternis, kleur in ons hart
licht in de duisternis, kleur in ons hart

 

Netwerken

Sandra Timmer, een medewerkster van de bibliotheek in mijn stad organiseert een ochtendje ontmoeting voor ondernemers in de Bieb. Een tijdje geleden heb ik voor een groepje mijn ‘elevator pitch’ mogen doen. Dat was ontzettend leuk. En ook vanmorgen heb ik weer een aantal interessante mensen ontmoet.

oc (11 van 24)k
passie voor je beroep delen met anderen

Er rolde gelijk een opdrachtje uit voor de website van één van de deelnemers vanmorgen: het interieur van een holistisch massagetherapeut.

oc (7 van 9)k
interieur behandelkamer van Carl Ferket

Kijk, dat is dan wel weer heel leuk om te doen! Het grappige is, dat je meteen de website erbij kan halen en de kleur van de foto kan aanpassen bij de kleuren van de website, zodat het een prachtig geheel wordt.

Ik ben Sandra dankbaar voor de gelegenheid die ze schept om elkaar als hardwerkende éénlingen te ontmoeten en ervaringen uit te wisselen en van elkaars diensten gebruik te maken.

Sandra in gesprek met één van de deelnemers.
Sandra in gesprek met één van de deelnemers.

Toen ik aankwam bij de bieb kon ik het niet laten. Elk jaar kijk ik met grote verwondering naar de boom die achter de bieb staat. In november wordt hij helemaal goudgeel en dat is een prachtig gezicht!

de mooiste boom van Harderwijk
de mooiste boom van Harderwijk

Het is niet de indrukwekkendste boom van Harderwijk, die staat iets verder op in het Hortuspark. Maar dit is zeker wel één van de mooiste bomen in ons centrum.