Beekhuizerzand

Vanmorgen was ik samen met mijn vriendin op het Beekhuizerzand. Geen camera mee, natuurlijk. We wisten namelijk niet zeker of we nog wel zouden fietsen, want het zag er buiten niet zo rooskleurig uit. Uiteindelijk constateerden we via de buienradar, dat we wel een paar uur konden gaan. Het was prachtig! Gigantische wolkenluchten en mooie bomen. Het zand dat al weer begroeid raakt met natuur, de bossen, de heerlijke geuren om met grote teugen in te ademen. We genoten zo erg en dus had ik spijt dat ik mijn camera niet bij me had. Ik kan het gewoon niet laten, je blijft kijken met dat ‘oog’. Het fotografen-oog. Dan maar met mijn mobieltje. De camera ervan is prut, zegt Jason. Toch doe ik het dan maar met wat ik heb. Ik moet het vastleggen, die schoonheid, de pracht.

Beekhuizerzandboom
Beekhuizerzandboom

De lijnen in het beeld, de diagonaal en de horizon. De diepte, de indruk, de kleuren. Ik kan niet anders, het gaat om het idee van meenemen in je hart wat je ogen zien. Het terugwillengenieten. De sfeer van samen een jaar lang hard gewerkt te hebben met zijn tweetjes om het huis een beetje schoon te houden en dat te vieren met een spelletje en een fietstocht. Het genieten van het gave samenzijn en het nooit uitgepraat raken. De uitdaging die er ligt in het zo verschillend zijn en elkaar zo diep waarderen om het verschillend zijn. Dat alles zit in deze ene boom op de zandverstuiving. Het geluk dat ik heb met zo’n vriendin.

muts was een must

Soms tref je het gewoon als fotograaf. Het licht, de tiener en de muts zijn aanwezig. Haar familie zei dat die muts te veel aanwezig was, overal moet hij op en daarom moest hij natuurlijk ook op de foto. De zon deed de rest.

het is een must
het is een must

Niet alle foto´s zijn geschikt om te ontwikkelen naar zwart/wit, maar ik vond dat deze wel geschikt was. de vrolijkheid van die lach trekt zo nog meer aandacht, en daar houd ik van.

Vreugde

Gisteren had ik een shoot op Ampies Berg nabij ‘t Harde – Elburg. Wat een schitterende tuin heeft deze man gemaakt! (Ampie Bouw). Compleet met watervallen, beekjes, bruggetjes en poeltjes. Het bruidspaar dat haar 25-jarig huwelijk vierde, trof het ook bijzonder met het mooie weer.

naamloos-0121-2-88k
25 jaar samen

Samen met hun drie dochters hebben we een prachtig uurtje kunnen shooten.

naamloos-0121-36k
zomers

Zo mooi dat dit bruidspaar koos voor een bloeiende tuin. Het is of ze willen zeggen: “Ons huwelijk bloeit.”

naamloos-0258-70k
wandeltje
naamloos-0250-65k
de stenen zijn warm, het water heerlijk fris
naamloos-0145-44k
Feest met zijn vijven

Vreugde en ontspanning, vieren en danken. Ik wens dit kostbaar mooie bruidspaar met hun dochters een geweldige toekomst toe.

naamloos-0103-1k

Nieuwe tijden

Er breken vaak nieuwe tijden aan als ik geroepen word om foto’s te maken. Een andere baan, een andere functie, een andere leeftijd, een ander seizoen. Nadat ik donderdag overdag een foto-en-gedichten-kunstwerk had ingeleverd bij het kantoor van het ND te Barneveld (met het thema Mens en Aarde), moest ik me haasten om op tijd in Almere te zijn waar een oudere blonde dame afscheid nam van het werk.

naamloos-0088-2k
Een nieuwe tijd

Ze heeft al veel meegemaakt in haar leven en ze kijkt blijmoedig de toekomst in. “Het ga jullie goed”, “het ga je goed.” Een nieuwe tijd breekt aan. Ik zeg vaarwel en stap in mijn nieuwe seizoen. Jaap was één van haar collega’s en zo genoot ik als partner-van ook van het heerlijke diner in Almere Haven. Het was een bijzonder gezellig afsluiten van een hectische dag. In Almere Haven ligt een park, waar het licht ‘s avonds prachtig is. Diffuus door de bladeren van de berken. En warm omdat het de laatste uren van de dag zijn. Het kwam als een verrassing dat ze op de foto moesten, maar een paar wisten ervan en de collega die afscheid nam, had geen idee. Dus het duurde even, voordat het idee geland was. Maar uiteindelijk liepen we dat mooie parkje in en kon ik met het werk beginnen.

naamloos-0079-1k
“Oude” collega’s.

Jip

Het is totaal nieuw om mijn eigen kleinkind op de foto te zetten. Ik ben er anders bij betrokken. Ik wil alles wel vastleggen. Het is zo prachtig om te zien hoe hij contact maakt met ieder waar hij mee te maken krijgt. En het is prachtig om te zien hoe snel hij zich ontwikkelt. Jip heeft een sterke wil en laat beslist steeds van zich horen. Hij houdt van gezelschap. Hij wordt moe van gezelschap. Hij is dol op zijn fles en geniet al van een fruithapje. Elke keer als ik hem zie, zijn er nieuwe dingen om van te genieten. Soms is het moeilijk om te weten wat hij wil zeggen, maar soms is het heel duidelijk: lekkellekkellekkel, dat begrijpt toch elk mens? En koeiekoeie prrrrrrr, dat laat zich vrij vertalen.

Jip
Jip in het kleurenparadijs

Hij werkt zo hard in zijn kleurenparadijs! Ik heb de focus volledig op zijn mooie ogen en toch trekt die sliert speeksel de aandacht. Het is vertederend en uitnodigend om goed voor hem te zorgen. Die tegenstellingen zijn prachtig. Zo afhankelijk en zo kunnen laten horen dat hij het er niet mee eens is, of dat hij honger heeft, dat je iets moet doen, iets…