Les portretfotografie

In het kader van het programma geloof en een hoop liefde, uitzending 6 januari om 18.00 uur NPO 2, ben ik vanmiddag door een filmcamera gevolgd tijdens een les portretfotografie.

cameravrouw
Geloof en een hoop liefde

We pakken steeds een item op de camera om daarmee te oefenen. Jaldah nam een model mee. En zo kwamen we allemaal samen op het mooiste plein van Nederland.

Jldh (3 van 49)2
Poseren bij de oude muren
Ieder hard aan het werk
Ieder hard aan het werk
Leren is gewoon heel veel doen en weer doen
Leren is gewoon heel veel doen en weer doen

Deze prachtige jonge dame heeft talenten en ik ben blij dat ze ermee aan de slag gaat. Doelgericht, genietend, altijd mogelijkheden zoeken om verder te gaan. Bedankt Jaldah, dat je mij hiermee ook weer nieuwe dingen leert. Want: Hoe draag je kennis over? Wanneer wat? Wanneer wat niet? Hoe evalueer je wat er geleerd is? Wat leren we van de vorige les? Hoe integreer je herhaling zonder dat het saai wordt? En zo nog honderd vragen waar ik tegenaan loop.

Advertisements

7,5 maand oud

Vandaag ging ik bij Jip op bezoek en ik mocht gelijk ook even oppassen. Dat is leuk, want dan heb ik hem helemaal voor mijzelf. Ik ben helemaal verbaasd van wat er in ruim een maand kan gebeuren! Dit kleine mannetje lijkt me nog ondernemender dan zijn vader, hoewel ik me niet alles meer herinner van die eerste levensmaanden. Zeveneneenhalve maand oud, wat ben je dan eigenlijk? Ik ben helemaal onder de indruk van de werkmentaliteit van mijn kleinzoon. Ik legde hem even op de grond en sprak met hem af dat hij keurig in de lens ging kijken en dat het niet lang zou duren. Nou, daar kwam weinig van in, want hij zag de roze sneakers van mijn schoondochter en kon zijn ogen er niet van afhouden. Hij tijgert er op af, komt klem te zitten onder een stoel, kijkt af en toe om of oma het allemaal nog wel goedvindt… Hij is zich zeer bewust van de mensen om hem heen en wil de wereld vastbesloten en grondig verkennen. Wat een man!

naamloos-0142-5k
“Die roze schoen, ik moet hem hebben!”

Observeren is één ding. De observatie vastleggen is van een totaal andere orde.

naamloos-0147-5k
“Hoe zal ik dat eens aan de steel steken?”

Hij probeert te onderhandelen en te kijken of ik zo goed ben om hem te helpen.

naamloos-0143-5k
Ah, toe…
naamloos-0111-5k
“Smaakt niet slecht, oma!”

Pro’s

Het is in de taal binnengeslopen. “Ja, maar dat is een “pro”” of “Dat is wel heel ‘pro'”. Maar wat is nu precies professional, of liever professioneel. Als je sec naar het woord kijkt, zou je zeggen: beroepsmatig, zoals het beroep voorschrijft te doen. Maar als ik het iemand hoor zeggen, dan klinkt het zo niet, het klinkt met veel bewondering in het woord. Alsof maar weinig mensen dat niveau kunnen halen. Dus dan heeft het niks meer met een beroep te maken, eerder met een uitzonderlijk talent of een uitzonderlijke gave. En dan kan het ook nog eens een roeping zijn, een diepe motivatie in je hart dat je dit moet doen en niets anders. Als je ‘pro’ wilt zijn, dan heeft het dus met je hart te maken. Maar het heeft zeker ook te maken met veel doen of uitsluitend dat doen.

En dat voel ik wel eens: de flow van de pro. Het bezig zijn met foto’s en geen erg hebben in de tijd en niet kunnen stoppen, niet voor koffie, niet voor eten, eerst kijken wat ik er mee kan, hoe het spreekt nu ik achter de computer zit, valt het tegen of zit er onverwacht een juweeltje tussen? Onderstaande twee foto’s hebben iets van dat ‘pro’ in zich. En het inspireert me om mensen te zien die zich met hart en ziel ergens in gestort hebben. Het komt meestal niet uit de lucht vallen. Je wordt er door aangesproken, je denkt: “Ik wil dat ook, zou ik dat kunnen?”

Fysieke professionaliteit roept absoluut bewondering op.
Fysieke professionaliteit roept absoluut bewondering op.
naamloos-0299-2
Oefenen, oefenen, oefenen, totdat je het helemaal beheerst en dan nog zijn er onverwachte invloeden, waardoor de prestatie nooit te voorspellen is.

Vervolgens doen zich allerlei mogelijkheden voor om er mee bezig te zijn. En dan begint de lange weg van doen, doen en nog eens doen. Maar met ontzettend veel en blijvend plezier. Het enorme gevoel van vrijheid in de tijd van het ‘zweven’, soms letterlijk, dat gevoel, dat kan niemand je afnemen, dat is immens intens. Dat geeft een diepe dankbaarheid voor het voorrecht dat ik heb om bezig te zijn met iets dat me blijvend aanspreekt door de afwisseling, de uitdaging, de uiteindelijke resultaten. Voel jij ook bij iets dat je ziet grote bewondering en een diep verlangen, ik zou zeggen: “Ga ervoor en wordt pro”.