Familieshoot

FamNijhuis Li (120 van 1)

Spelen heeft zoveel vormen. Ik speel met de camera en met de compositie en de lijnen. Kinderen spelen met hun fantasie en hun handen en voeten.

FamNijhuis Li (123 van 1)

Natuurlijk kijken ze eerst ‘de kat uit de boom’. Vooral als je zo klein bent, dan moet je eerst weten wat voor vlees je in de kuip hebt.

FamNijhuis Li (124 van 1)

Dit deed me aan vroeger denken, als mijn ouders met het hele gezin naar het strand gingen. Dat zag er toen ongeveer zo uit op de foto’s:

FamNijhuis Li (126 van 1)

Zand is geweldig materiaal om mee te spelen. Maar het kan ook in je ogen komen en dan is het iets minder leuk, dus het is altijd een beetje oppassen geblazen.

FamNijhuis Li (121 van 1)

In het bos kunnen we ook stapelen, het enige gevaar zijn daar de grote rode bosmieren, die je echt in je bil kunnen bijten (en niet de krokodillen).

Mooi weer

Het was zaterdag de 25e prachtig weer om te werken. Eerst dicht bij Utrecht een rolstoelmodeshoot gedaan voor BeitbyJenn.

BibJ (34 van 136)kl

En later op de middag een familieshoot op een strandje aan het meer.

FamB (24 van 85)kl

Het licht van de namiddag was prachtig in de ogen van de familieleden. Het was weer volop genieten. De familie had blauw en zwart met elkaar afgesproken. Dat was weer eens wat anders dan blauw en wit. Zoals je ziet bij deze baby een wit accent. Maar het was een prachtige eenheid in de gezamenlijke foto.

FamB (1 van 85)bkl

 

Kleinzoon

Mooi weekend met mijn man, zoon, schoondochter en kleinkind. Gelukkiger momenten kan ik me niet voorstellen, dan dat ik tijd met hen doorbreng. Zij maken dat mijn hart steeds meer wordt opgerekt. Mijn zoon pakte mijn camera uit de handen en schoot een plaatje van het geluk dat ik voel als ik in gesprek ben met mijn kleinzoon. Dit is wat ik mijn klanten ook zo graag wil geven: het geluksgevoel dat je steeds weer ervaart als je het beeld ziet van die momenten samen, van verbinding, beleven, gesprek en uitwisseling van veel meer dan woorden. Als de tijd stilstaat en je gewoon met je familie bent, zelfs samen zwijgen kan goed zijn. Of een luier verwisselen terwijl je over treinen, auto’s en vrachtauto’s praat. Dat onnoembare geluk, dat onuitsprekelijke gevoel dat hier op aarde een stukje van de hemel zichtbaar is.

JW J (53 van 62)k
samen

Ik verwonder me opnieuw over de ontwikkeling die een mens doormaakt en hoe wonderlijk een mens in elkaar zit. Hoe bestaat het dat je het ene moment een paar uren oud frommeltje in je armen hebt en het andere moment zegt dat frommeltje: “oma, trein kijken?” Hoe bestaat het toch dat mijn hart en gedachten vloeibaar worden als ik in die bruine kijkers kijk en zijn honger naar avontuur en samenzijn zie? Ik het fluweel van zijn oren voel en hem zo verwonderd zie opkijken: “Wat doe je toch, oma?”

Misschien heb ik dat wel voor op al die jonge, gedreven fotografen. Ik heb niet zoveel met kunstzinnigheid en photoshop, maar weet wel hoe het werkt als je een foto van je dierbaren op de koelkast hangt of op je screensaver hebt. Ware schoonheid is niet te maak, maar is te zien en te genieten in het beeld van de verbinding met andere mensen.

Nog twee van dertien

Gisteren werd mijn tante Bep 85 jaar en ik vond het fijn dat ik ook was uitgenodigd op haar feest. Samen met Oom Okke, zijn zij de enige twee die over zijn van dertien kinderen uit het gezin van mijn vader. Ik dacht: ik neem lekker de camera mee, om al die mensen, die nauwelijks ken maar onmiskenbaar mijn trekken in hun gezicht en leven hebben, eens allemaal op de foto te zetten. Ieder die dat wil, natuurlijk. Ik dring niemand mijn wensen op, maar wacht af wat er gebeurt. Ik wist wel dat de dochter van tante Bep actief is met foto’s. Nog een dochter had een mooi fotoboek gemaakt voor tante Bep, dus er is goede belangstelling om de feestelijke gezichten vast te leggen.

Het is wel heel anders werken, want het is mijn eigen initiatief. Niemand heeft me gevraagd, en dus is er ook niks georganiseerd. Alles gebeurt spontaan. En dat is wel heel erg leuk. Je merkt wie dit graag wilt en wie niet. Je merkt dat mensen genieten van op de foto gaan.
Met de verjaardag van zo’n oude tante lopen alle leeftijden rond. Haar eigen kinderen zijn al opa en oma, dus zijn er ook jonge kinderen en volwassen kinderen en oudere kinderen. Heel mooi om ze te spreken en te vragen wie op de kruk wil zitten.

Tante Bep, het stralende middelpunt van haar feest.
Tante Bep, het stralende middelpunt van haar feest.

Tante Bep is wel een mensenmens en ze had geen enkel bezwaar om op de foto te gaan. Ze leeft met veel mensen mee en heeft een sterke band met de kinderen.

Sprankelend
Sprankelend

Lieve achterkleindochter met prachtig lang haar. Zij wilde graag in het flitslicht zitten.

BltB (124 van 1)
Oom Okke en Tante Bep

Deze twee zijn er nog over van de dertien kinderen van mijn opa en oma Post. Het is nog moeilijk om ze in de lens te laten kijken, want de bijenkorf om hen heen zoemt onophoudelijk. Ik moet steeds vragen of ze in de lens willen kijken, maar Oom Okke wil alleen maar grapjes maken en kletsen met degenen die hem dierbaar zijn. Prachtig om al die interactie te zien. Ik vind het dan ook helemaal niet erg om hem zo te portretteren. Hij is constant afgeleid en kan zich ook niet zo lang concentreren op het gebeuren. En ik neem een aantal plaatjes, want ik wil toch een echt mooi portret. Hij blijft commentaar geven. Inwendig moet ik zo lachen. Het is zo herkenbaar allemaal en toch ken ik ze niet zo goed.

BltB (123 van 1)
De nichten

Dit is een deel van de nichten, dus dochters vanuit het gezin van mijn vader en zijn broers en zussen. Zo verschillend. Zo veel verschillende levens. Zo veel verschillende keuzes. En toch zijn daar die overeenkomsten. We spreken af elkaar weer te ontmoeten. Het is boeiend om die overeenkomsten te ontdekken en er om te lachen.

 

 

Trouwe klant

Met klanten die steeds terugkomen, is het heerlijk werken. Deze klant zegt: “Ik wil nooit meer een andere fotograaf.” Nu, een groter compliment kan een fotograaf zich niet wensen.

Harmke en ikk
mijn trouwste klant

“Ome Henk” nam deze foto. In werkelijkheid heet hij echt Henk. Soms zijn er op een bruiloft wel drie “ome Henken” en dan heb ik daar wel wat vragen bij en moet ik wel eens mijn plek letterlijk opeisen, maar deze ome Henk was een bescheiden en leuke kerel, die het ook leuk vond om vast te leggen wat ik allemaal deed.

Voor deze shoot ging het om een familie reünie met een tante die uit Nieuw-Zeeland op bezoek was. De tante is al in de tachtiger jaren en het is dan nog maar de vraag of je de familie nog ooit in levende lijve ziet. Ze zit op de foto hieronder in het midden. Heel bijzonder om in die sfeer te mogen zijn. Zussen op de foto, al jaren aan elkaar gewaagd.

naamloos-0009-1k
zussen

Inderdaad: pittige tantes. En dan al die nichten en neven, achternichten en -neven. De bekende grapjes (voor hen bekend voor mij totaal nieuw), de bekende allergieën, voor iedereen bekend. Je wilt wel eens met een gekke bek op de foto, maar dat willen de anderen niet, want dan ziet tante Hens in Nieuw-Zeeland straks toch steeds die gekke bek, wil je dat wel?

naamloos-0222-1k
Serieus, wat gebeurt hier toch!

En zo blijft het ongelooflijk afwisselend in mijn beroep, ook al kom je bij dezelfde trouwe klant, elke keer is de situatie weer anders, want deze klant heeft een groot netwerk van familie en vrienden. Wat ik zo tof vind: ze ziet de waarde in van deze kostbare momenten, waarin mensen voor heel even heel intensief het leven aan elkaar uitdelen.