Ik geluk jou

Ik geluk jou kl (1 van 1)

Wilma Veen heeft weer een prachtig boek gemaakt. Een boek om steeds weer te pakken. Ergens bijna aan het eind is een dubbelpagina met allemaal getekende cactussen. “Als het leven soms prikt…”, begint de tekstslinger over het blad. Je vraagt je misschien af waarom in een boekje met de titel ‘Ik geluk jou’ een bladzijde met cactussen voorkomt. Heeft geluk iets te maken met de scherpe kant van het leven? Toen ik de zin al draaiend met het boek, ging lezen, verloor ik mijn focus en dacht aan de enige cactus die ik heb. Hij was nog maar klein toen ik hem op mijn zoveelste eerste schooldag na de zomervakantie als docent maatschappijleer/godsdienst op mijn bureau vond, Hij bestond uit een ongeveer 7 centimeter hoog cactusje met een kleintje ernaast. Er zat een kaartje aan: “Mam, u kunt het!” Mijn dochter, ze moet zoiets als 13 of 14 jaar zijn geweest, had hem met zorg uitgezocht en het kaartje beschreven om me te bemoedigen. Ik voelde in de week voordat het nieuwe schooljaar begon altijd wat spanning: “Wat voor mensen zal ik nu in mijn klassen krijgen en hoe zal het gaan in de eerste weken?”

Ik geluk jou kl (2 van 1)

Ik lees verder: “Als een stekel in je lijf is vast gaan zitten, dan huil ik met je mee.” Welke tiener van 13 of 14 jaar koopt zo’n cadeautje en schrijft zo’n kaartje om haar moeder te bemoedigen? Ik geloof niet dat er iemand is als mijn dochter. Dat bemoedigen zat er gewoon in. Ze wilde dat iedereen gelukkig was in haar omgeving. Misschien koos ze de cactus omdat ze zich die van haar zakgeld kon veroorloven. Misschien dacht ze aan de pijn die leerkrachten weleens oplopen voor de klas, omdat ze nu zelf ook op het middelbaar zat en meemaakte hoe moeilijk sommige leraren het soms hadden. Dat weet ik niet. Toen ik de zomervakantie daarna de eerste dag op school kwam, zag de cactus eruit of het niet lang meer zou duren (o schrik! Ik was hem vergeten mee naar huis te nemen) en ik vloog met hem naar de kraan. Na zes weken had hij enorme dorst gekregen.

Ik geluk jou kl (3 van 1)

Deze herinnering maakt me enorm gelukkig. Midden in het leven voelde ik me zo vaak geliefd als ik naar die cactus keek. Het is een steeds terugkerend moment van warmte en schoonheid. Wilma schrijft: “Ik wil je het liefst zacht omarmen, verwarmen met liefde en samen raad vragen aan degene die alles overziet en doorziet…” Samen met mijn dochter heb ik op te weinig momenten God om raad gevraagd, maar op de momenten dat we het deden, voelde ik Gods aanwezigheid en trouw, zijn diepe zorg voor mij, voor ons als gezin.

Ik geluk jou kl (5 van 1)

De tekst op de cactuspagina eindigt met: “Open je handen, laat los, ontspan…” Dat is iets dat ik steeds opnieuw moet doen. De cactus is nu ruim 80 centimeter en een jaar of 18 oud. Nog steeds staat ook de kleinere ernaast, ze zijn samen opgegroeid. Nog steeds herinnert hij me aan mijn prachtige dochter, die zeven jaar geleden omkwam in een verkeersongeluk. Ik open mijn handen en laat het weer los. Ik ontspan en voel enorme dankbaarheid. God heeft de stekel uit het verdriet gehaald. Hij helpt me om dankbaar te zijn over wie Eljosha was en dit prachtige boekje ‘Ik geluk jou’ van Wilma Veen helpt me om in alles wat me is overkomen en nog steeds overkomt, dat diepe geluk te ervaren, waarover ze vertelt.

Advertisements

Lef

Een bevriend stel heeft het lef gehad om hun vijfde trouwdag in vol ornaat te vieren. Zij leende de bruidsjurk van mijn schoondochter, en hij had nog een  geweldig feestpak. Natuurlijk liep alles uit, het opmaken en de kapper (ook vriendin), maar dat hoort zo in andere culturen dan de Nederlandse ;). Het was echt niet mooi weer en het werd ook te laat op de dag om nog te kijken of het mogelijk was om buiten te shooten, dus ik stelde me er al helemaal op in dat dit een binnenshoot zou worden.

dans
dans

Terwijl ik bezig was alles in te stellen en proef te draaien, probeerden zij een pose. Dat wordt dan gelijk een trigger om meer te willen zien. Ze hadden een paar ideeën, want hun trouwfoto’s liggen onbereikbaar ver in Iran. Ze hebben maar één bruidsfoto mee kunnen nemen naar Nederland. Dus gingen we aan de slag. Ik heb in kleur geschoten, maar dit stel nodigt zo uit om alles zwart-wit te maken. Terwijl het een heel kleurrijk stel is hoor.

KH (88 van 1)k
de loveseat
KH (90 van 1)k
de shots tussendoor vind ik het leukst

 

Hij heeft een piano opgeknapt. Dat was een enorme klus. Maar het is nu een pronkstuk in de kamer.

KH (85 van 1)k
trots op elkaar

Vooruit, dan toch maar die danspose.

KH (87 van 1)k
Hij valt nog steeds op haar
KH (82 van 1)k
Gastvrij, lief, hardwerkend, genietend, serieus en superblij met elkaar.

Ik heb ontzettend genoten van het werken met en voor dit leuke stel.

 

 

 

 

Namen

Ik kreeg twee namen: Frederika Jacoba. De eerste was van een tante van mijn moeder. Misschien vond ze haar wel heel aardig. De tweede van een ongetrouwde zus van mijn vader. Het was zielig als je niet trouwde, dus was het belangrijk dat er iemand in de familie naar je vernoemd werd dan had je toch een soort van kind. Die tante heeft mijn oma verzorgd tot ze stierf. Jarenlang lag die oma op bed omdat ze niet meer kon lopen. Zo erg waren haar knieën versleten. Ze had veel gewerkt in haar leven en voor haar gezin van 13 kinderen. Alles heeft ze gelopen, ik kan mij niet herinneren dat ze ooit fietste. Ik ken haar nog wel van heel vroeger, ongeveer in de tijd waarin deze foto werd genomen. Op zaterdagmorgen deden we de was voor de hele week. Ik geef hier mijn oudste zus een paar knijpers aan. De zus daaronder is serieus aan het ophangen en mijn moeder kijkt lachend om. Ze lachte heel veel. Ze had altijd woordspelletjes en hield van allerlei puzzels. Ze vlocht ‘s morgens vroeg twee lange vlechten een de zijkanten van haar hoofd en sloeg ze dan naar de andere kant en speldde ze vast. Ik vond het mooi staan.

de was op zaterdag
de was op zaterdag

Op zaterdagmiddag gingen we dan naar mijn oma, de moeder van mijn vader en ik kan me een moment herinneren, dat we de poort aan de achterkant van haar huis binnengingen en dat ze daar stond, naast de rookton. Die geur zal ik nooit vergeten, de geur van gerookte vis. Daarom houd ik zo van kampvuren, denk ik. Ik zag de spiesen hangen met allemaal vissen aan één spies. De spies was dwars door hun kop gestoken. Ik kan me nog herinneren dat mijn vader mijn oma begroette en iets van waardering zei over het vis roken. Mijn oma woonde naast een kaasfabriek. Die rook naar ultra vieze sokken, echt super walgelijk.

Winnie de Poe

Toen ik een keer bij Jip oppaste, kreeg ik het idee om met zijn twee knuffels een beeldverhaal te schieten. Dus: ik aan de slag. Winnie heeft wel een beetje aparte beentjes. Zitten kan hij niet. Haas had leuke zachte lange ledematen, dus daar  kon ik wel iets mee. Toch kreeg Winnie de hoofdrol (zoals altijd). Nu weet ik niet of dat eigenlijk wel mag: een verhaal maken met zo’n bekend figuurtje. Maar ja, de pop is Jips’ eigendom, dus daar kon ik niet lang mee zitten.

samen verlangen
samen verlangen

Dus ik zette ze eerst in gesprekshouding neer en verzon een gesprekje. Daarna volgen de acties tijdens het gesprek. Samen verlangend naar buiten kijken was er één van. Zo grappig hoe beeld en tekst elkaar versterken. Natuurlijk is er ook een conflict. En aan het eind komt alles goed.

het conflict
het conflict

Nu heb ik bij Albelli mijn eigen kinderboekje liggen. Foto’s met tekst die samen een persoonlijk verhaal vormen. Je kunt het hier zien:

Bekijk en deel je fotoboek online

Door dit te doen kwam er een ideeënstroom op gang. Ik weet nog heel goed dat mijn oudste eens een dierbare knuffel verloor. Als ik zo’n boekje had gehad, waarin deze knuffel de held was, had ze wel een herinnering aan hem gehad en een heel leuk leesboekje. Dit kan ik natuurlijk ook voor andere kinderen doen! Mocht je het leuk vinden: bel me en maak een afspraak.

Maar wat met poppen kan, kan ook met mensen. Als jij de held wilt zijn in een verhaal en je eigen unieke boek wilt hebben, kun je me ook bellen. Je bent bijvoorbeeld uitgekeken op de gewone fotoshoot, maar je wilt wel een leuk cadeau geven aan je partner. Of iemand van het bedrijf neemt afscheid en je wilt eens wat anders dan een groepsfoto geven. Maak een avonturenverhaal met elkaar en geef dat boek als afscheidscadeau. Of misschien wil jij op een bijzondere manier je vriendin ten huwelijk vragen en je noemt je boek “In de ban van de ring”, in het beeldverhaal ga je op zoek naar de perfecte ring om haar ten huwelijk te vragen en jij bent de held die de ring na het overwinnen van een groot probleem vindt. Of misschien ben jij die vader van een paar kinderen die met moederdag net dat unieke cadeau wilt geven en jouw kinderen de heldenrol geeft in hun eigen verhaal. Misschien heb je eens een ongelooflijk leuk verhaal gelezen en had jij die held willen zijn, dan kun je samen met mij dit verhaal opnieuw vertellen door beelden.

Wat grappig! Waar Jips’ middagdutje naar toe leidt!! Ik hoop dat Jip heel veel plezier zal hebben aan dit boekje.

 

Geheel of een deel

Ik heb een bos bloemen gekregen. Een prachtige bos bloemen. Met een boodschap van dankbaarheid er aan. Ik geniet heel erg van bloemen. Ik verbaas me altijd over de diversiteit in kleuren en ben zo dankbaar dat ik die kleuren kan zien en ervan kan genieten. En dan de verscheidenheid aan bloemen! Zo intrigerend. Ik wil ze altijd fotograferen. Maar wat heb ik er aan steeds weer bloemen te fotograferen? In ieder geval geniet ik ervan om ze in beeld te brengen, zoals ze daar staan te stralen. De boodschap van liefde klinkt de hele dag vanaf mijn tafel.

bos kleuren
bos kleuren

Maar terwijl ik dan bezig ben met fotograferen, besef ik dat minder nog steeds meer is. Minder scherpte en één aandachtspunt, het liefst één richting. Zo zegt een detail veel meer over de rijkdom op mijn tafel.

B (3 van 1)k
takje paarse bolletjesbloemtjes

Toch wil ik ook gebruik maken van de bonte kleurenpracht terwijl ik er gedeeltelijk goed in beeld breng.

het moeilijke fotografisch rood
het moeilijke fotografisch rood

Rood is een vreselijk moeilijke kleur voor de camera, maar het spat er wel uit, terwijl het diepe paars het rood omringt. Het lijkt haast een koraal of een ander onderwatergroeisel.

B (2 van 1)k
of het bijna zelf licht geeft

“Het kán allemaal,” moet de bloemist gedacht hebben: roze, paars, rood, oranje, geel. De distel naast de roos, de ranonkel naast het exotische.

mannelijk groen
mannelijk groen

En dan is er ook nog het robuuste naast al dat fleurige. Sierlijk als een danser op zijn eigen podium.