Licht en donker

De tijd van de korte dagen is weer aangebroken. Dat betekent voor mijn bedrijf wat meer rust en stilte. Dus een tijd om te overdenken, wat ik het komende seizoen beter kan doen. Of wat ik meer kan ontwikkelen. Het is ook een tijd om te genieten van het licht zoals het in de winter buiten en binnen is. Ik houd op een andere manier van deze tijd. De zon staat laag en werpt lange schaduwen en een warmer licht door de straten. Terwijl het licht soms warm aan kan doen, zijn de laatste zomerse dagen van november echt achter de rug en kan het behoorlijk fris zijn buiten.

pure warmte op de tegels
pure warmte op de tegels

Maar als ik van mijn werkplek opzij kijk zie ik de liefdesverklaring van mijn man op de tegels. Dat houdt me de hele dag warm. Toch trek ik er af en toe op uit voor mijn eigen plezier om dat ene gouden blad te fotograferen, of dat lege bankje in de zon. Het monument in het Wolderwijd, terwijl de zon ondergaat.

gouden vrede
gouden vrede

Het geeft me een totaal gevoel van vrede om zonder enige druk voor mijn eigen plezier te fotograferen.

uitrusten
uitrusten

Deze zwaan lag uit te rusten op het strandje. Hij of zij verbeeldde mijn gevoel van nadenken, mijn veren weer goedleggen, totaal tot rust komen in het gouden licht van vrede en verwachting, eind van het jaar. Het zou natuurlijk leuk zijn als er nog klanten bellen voor een profielfoto of een shoot op de zandverstuiving. Natuurlijk. In de tussentijd is daar het bestellen van kerstkaarten met een eigen foto. Hoe verbeeld ik het geweldige nieuws dat er in de diepe duisternis die er heel veel in deze wereld is het Licht van God: Jezus, is gekomen om ons in Zijn licht te brengen en zoveel herstel, genezing, verzoening, vrede, vreugde en toekomst te brengen?

licht in de duisternis, kleur in ons hart
licht in de duisternis, kleur in ons hart

 

Advertisements

Buiten gebeurt het

bl-0054-1h
hortensiaknop

Met dit prachtige licht kan ik niet binnen blijven zitten. Door het zachte weer lopen takken uit, bloeien de bollen en kleurt het buiten groen in allerlei tinten. Overal de diamantjes van de dauw. Goedemorgen wereld! Wat ben je mooi! Ik hou van je!

Dus ik pak mijn 50 mm. Tussen 1.4 en 3.5 moet het lukken om mooie foto’s te maken, er is totaal geen wind, dus ik waag het er op.

Niet ver bij mij vandaan is een begraafplaats, waar altijd bloemen staan. In de grond en in vazen. In tegenstelling tot wat je mag verwachten, zijn er best veel mensen. Hier wordt de liefde voor Gods schepping verweven met de liefde voor de geliefden, die niet meer hier zijn. Ik zie een portret van een jonge man, op zijn wangen liggen de tranen van de dauw. Hij was te jong om te sterven, zo levend staat hij op de foto. Het is een goed portret, een passend portret. Met intense blik kijkt hij me aan.

Zouden mensen er in de bloei van hun leven wel eens aan denken, dat het goed is als er een passend portret van jezelf bij je geliefden achterblijft? Een portret die precies weergeeft, wie je bent, hoe je leeft? Ik weet het niet, maar ik hoop dat mensen er wel eens bij stil staan en dan bij mij aankloppen: “Hé, ik wil af en toe een portret, een goeie, eentje die precies vertelt wie ik ben van binnen”. Dat zou ik mooi vinden.

bl-0014-1h
vroege violen
buiten
zo zacht en teer
bl-0004-1h
zo veel tinten paars
bl-0001-1h
juichend goud
bl-0012-1h
de druiven zijn al blauw