herfst

Vandaag is de rush van de afgelopen tijd een kalme rust geworden. Ik was in de gelegenheid om een nieuw zoomobjectief op te halen bij de winkel en even daarmee rond te lopen. Ik ben blij met dit zoomobjectief.

herfstgloed

Het maakt dat ik me weer helemaal compleet voel toegerust voor het werk.  Het herfstlicht is prachtig om bij te fotograferen. Ook al miezert het wat, het heldere geel van dit blad trok mijn aandacht.

Zo staat er dat mensen kunnen stralen te midden van de heersende duisternis. Nu dat is op een dag als 31 oktober wel nodig.

Advertisements

Bieb

In de bibliotheek vind ik veel wijsheid en richtlijnen, werelden van kennis, opstekers en eye-openers. Vandaag moest ik een paar dingen inleveren en omdat er in een onderzoeksinterview om een foto werd gevraagd, nam ik mijn camera mee. Men vroeg mij de plek waar ik het liefst in de bieb zat, op de foto te zetten. Maar hoe fotografeer je een beleving, een gevoel dat tegelijkertijd rust en grote activiteit weergeeft.

rust
rust

Natuurlijk vertelt bovenstaande plaat helemaal waar ik het liefst zit, op de plek waar nu die meneer zit, met zijn cappucino – die neem ik ook altijd – maar het vertelt niet wat ik beleef in de bieb. Wel iets van de feiten, maar niets van het gevoel.

b (7 van 2)
rust en intensieve aandacht

Door te lezen en te studeren in fotografie tijdschriften heb ik vaak een gevoel van intense aandacht en tegelijkertijd het gevoel van niet bereikbaar zijn, in mijn eigen wereld zitten, heerlijk binnenhooien, vissen, plukken, grazen. Dat allemaal.

letters, woorden, zinnen, boeken
letters, woorden, zinnen, boeken

Maar het struinen tussen de boeken vind ik ook helemaal te gek. Dan neem ik weer zo’n historisch liefdesromannetje van 598 bladzijden mee – voor tussendoor – . Om ook het Wilde Westen in 1700 te verkennen, of over de Russische steppen te rijden, of door Afrika te zwerven als arme zwerverin of rijke gravin, dat maakt niet uit, alles komt uiteindelijk goed, want de droomprins komt echt voorbij en dat niet alleen, hij maakt aanstalten om te blijven 😉

 

Licht en donker

De tijd van de korte dagen is weer aangebroken. Dat betekent voor mijn bedrijf wat meer rust en stilte. Dus een tijd om te overdenken, wat ik het komende seizoen beter kan doen. Of wat ik meer kan ontwikkelen. Het is ook een tijd om te genieten van het licht zoals het in de winter buiten en binnen is. Ik houd op een andere manier van deze tijd. De zon staat laag en werpt lange schaduwen en een warmer licht door de straten. Terwijl het licht soms warm aan kan doen, zijn de laatste zomerse dagen van november echt achter de rug en kan het behoorlijk fris zijn buiten.

pure warmte op de tegels
pure warmte op de tegels

Maar als ik van mijn werkplek opzij kijk zie ik de liefdesverklaring van mijn man op de tegels. Dat houdt me de hele dag warm. Toch trek ik er af en toe op uit voor mijn eigen plezier om dat ene gouden blad te fotograferen, of dat lege bankje in de zon. Het monument in het Wolderwijd, terwijl de zon ondergaat.

gouden vrede
gouden vrede

Het geeft me een totaal gevoel van vrede om zonder enige druk voor mijn eigen plezier te fotograferen.

uitrusten
uitrusten

Deze zwaan lag uit te rusten op het strandje. Hij of zij verbeeldde mijn gevoel van nadenken, mijn veren weer goedleggen, totaal tot rust komen in het gouden licht van vrede en verwachting, eind van het jaar. Het zou natuurlijk leuk zijn als er nog klanten bellen voor een profielfoto of een shoot op de zandverstuiving. Natuurlijk. In de tussentijd is daar het bestellen van kerstkaarten met een eigen foto. Hoe verbeeld ik het geweldige nieuws dat er in de diepe duisternis die er heel veel in deze wereld is het Licht van God: Jezus, is gekomen om ons in Zijn licht te brengen en zoveel herstel, genezing, verzoening, vrede, vreugde en toekomst te brengen?

licht in de duisternis, kleur in ons hart
licht in de duisternis, kleur in ons hart

 

Geborgen

Met de komst van Jip leer ik weer een nieuw aspect in de fotografie. Hij is mijn kleinzoon en je denkt dan dat je je gang wel kunt gaan, dus je helemaal kunt uitleven. Maar niets van dat al!  Jip wordt beschermd als het kostbaarste kleinood. Mijn eigen zoon zegt: “Toen u de vorige keer flitste, is Jip heel onrustig geweest, dat wil ik niet weer meemaken, dus: geen flits!” Fijngevoeligheid en het nodige lef om toch mooie opnamen te maken van dit prachtige mannetje strijden hier met elkaar. Gelukkig gaan de lichtgevoeligheid van mijn objectief samen met mijn fijngevoeligheid en zijn de ISO-mogelijkheden tegenwoordig opgerekt en beter.

Jip-0033-1
Jip voelt zich veilig in de draagzak bij zijn mama.

Hij is nu precies een maand en omdat de ontwikkeling van een baby supersnel verloopt (vooral als oma druk is), heb ik me voorgenomen om met Jip af te spreken, zo vaak als mogelijk is. Bij elke fotoshootafspraak vraag ik me af of de route in de buurt van Jip ligt. Ik wil mijn schoondochter ook nog gaan voorbereiden op de klassieke studiomogelijkheid van ‘baby op schapevelletje in ruwhouten sinaasappelkist’. Maar ja, dan moet hij tegen die tijd flitsbestendig zijn.