Kleinzoon

Mooi weekend met mijn man, zoon, schoondochter en kleinkind. Gelukkiger momenten kan ik me niet voorstellen, dan dat ik tijd met hen doorbreng. Zij maken dat mijn hart steeds meer wordt opgerekt. Mijn zoon pakte mijn camera uit de handen en schoot een plaatje van het geluk dat ik voel als ik in gesprek ben met mijn kleinzoon. Dit is wat ik mijn klanten ook zo graag wil geven: het geluksgevoel dat je steeds weer ervaart als je het beeld ziet van die momenten samen, van verbinding, beleven, gesprek en uitwisseling van veel meer dan woorden. Als de tijd stilstaat en je gewoon met je familie bent, zelfs samen zwijgen kan goed zijn. Of een luier verwisselen terwijl je over treinen, auto’s en vrachtauto’s praat. Dat onnoembare geluk, dat onuitsprekelijke gevoel dat hier op aarde een stukje van de hemel zichtbaar is.

JW J (53 van 62)k
samen

Ik verwonder me opnieuw over de ontwikkeling die een mens doormaakt en hoe wonderlijk een mens in elkaar zit. Hoe bestaat het dat je het ene moment een paar uren oud frommeltje in je armen hebt en het andere moment zegt dat frommeltje: “oma, trein kijken?” Hoe bestaat het toch dat mijn hart en gedachten vloeibaar worden als ik in die bruine kijkers kijk en zijn honger naar avontuur en samenzijn zie? Ik het fluweel van zijn oren voel en hem zo verwonderd zie opkijken: “Wat doe je toch, oma?”

Misschien heb ik dat wel voor op al die jonge, gedreven fotografen. Ik heb niet zoveel met kunstzinnigheid en photoshop, maar weet wel hoe het werkt als je een foto van je dierbaren op de koelkast hangt of op je screensaver hebt. Ware schoonheid is niet te maak, maar is te zien en te genieten in het beeld van de verbinding met andere mensen.

Advertisements

Leesvoer

Vandaag was het weer oppasdag. Ik stopte wat extra leesvoer in mijn tas. Ik had het met al het andere voer bij de Aldi gekocht. Het ging over dieren en kleren enzo. Het leek me wel leuk om samen met Jip eens tot ons te nemen. Met een lekker bakje koffie nestelde ik me samen met Jip op de grote grijze bank. We namen de boeken een keer of zes door met bijbehorende woorden en geluiden. Ik moet zeggen dat ik alle aandacht kreeg en dat Jip zelfs probeerde om de geit na te doen. Als ik mekkerde, begon Jip op een aparte manier te lachen, wat mij ook weer aan het lachen maakte.

Jbl (1 van 15)
serieus aan de studie
Jbl (2 van 15)
nog steeds heel serieus aan de studie
Jbl (9 van 15)
het aantal bladzijden wordt gecheckt
Jbl (8 van 15)
De inhoud wordt beoordeeld op kleur en vormen
Jbl (7 van 15)
af en toe een zacht en welgemeend commentaar met handgebaren erbij
Jbl (6 van 15)
dan valt hem op dat er steeds een knuffelkonijntje tussendoor verschijnt
Jbl (4 van 15)
Even kijken op de volgende bladzijde of het knuffelkonijntje ook daar staat
Jbl (3 van 15)
Ja, zie je wel, ik heb hem gevonden! Joh! Wat doe je daar toch bij al die kleding???

Ik constateer dat Jip al op zeer jonge leeftijd een echte onderzoeker en uitvinder is. Wow! Mijn hart zwelt van heuse trots om wat hij allemaal ontdekt en uitvindt! Kijk! Dat zit vast in de genen. Ik vraag aan Jip of hij ook trots op mij is, maar dan trekt hij een zuinig mondje. Hij weet dat nog niet zo goed. En bovendien heeft hij het veel te druk met het nieuw aangeboden leesmateriaal. Even terug naar het dierenboekje, want daar was het allemaal mee begonnen. Toch nog even kijken of daar ook iets aan te ontdekken valt.

Jbl (11 van 15)
Dat is lachen!
Jbl (10 van 15)
Ik kom niet meer bij!
Jbl (13 van 15)
Die katten weten altijd wel iets leuks te verzinnen.

Daarna kwamen we in het laatste stadium van het groot leesboekonderzoek. Het materiaal moest getest worden op bruikbaarheid tegen zon, regen, bliksem en sneeuw. Ook moest er gekeken worden of het Groot Kiekeboespel er mee gespeeld kon worden.

Jbl (55 van 7)
oké, groot genoeg als zonnescherm
Jbl (54 van 7)
helpt ook tegen bliksem
Jbl (53 van 7)
Ik heb er geen woorden voor, geen sneeuw in mijn nek!
Jbl (51 van 7)
Zo kan ik zelfs incognito gaan, of spion worden.
Jbl (58 van 1)
Als niemand mij ziet, ben ik er niet.

Uren kun je doorgaan met lezen, onderzoeken, doorvorsen, ontdekken. Het is een zeer vermoeiende bezigheid. Nadat we aldus hadden gedaan, ging Jip tevreden zijn siësta houden en kon ik mij verdiepen in de Jezus! glossy die op een standaard al een tijd op me stond te wachten. Heerlijk! Eerst even in de zon op het balkon en daarna uitgestrekt op die grote grijze heerlijke ligbank. Uitrusten. Ik ben blij met af en toe zo’n oppasdag! En Jip denk ik ook wel.

Jbl (56 van 7)
neus, oog, oor, arm, been, buik
Jbl (16 van 1)
Ja, oma, zo is het allemaal echt!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

omaskills

Vandaag voor de tweede maal op Jip gepast. Hij wordt bijna een jaar en ik kijk achterom. Als je oma bent lijkt het niks! Die paar keer dat ik hem zag, het lijkt zo weinig! Dat ik foto’s van hem kon maken, momentjes. Maar vandaag konden Jip en ik het er lekker even van nemen. Hij speelde dat het een lieve lust was, en ik natuurlijk ook. Als oma mag je weer spelen. En spelen doe ik voornamelijk met mijn camera’s. Ik speel met het licht en met de scherpte. Ik probeer uit hoever ik kan gaan met de isootjes en kruip dicht op Jip. Hij vindt het bere-interessant en beloont me met heel veel grimassen en glimlachen. Als hij uiteindelijk ook met een lensdop mag spelen, die heerlijk wegkauwt met al dat gevoelige tandvlees, dan kan hij zijn lol niet meer op! En ik dan natuurlijk ook niet.

Onderonsje
Onderonsje
ja, dat vind ik ook hoor, oma!
ja, dat vind ik ook hoor, oma!
Jip (22 van 1)k
die lensdop is heerlijk, oma!
Ben je nou eens klaar met dat gedoe?
Ben je nou eens klaar met dat gedoe?

Kijk, zo is een babyshoot altijd leuk, als je mag meedeinen in het ritme van het kindje, mee mag doen in zijn spel.

 

7,5 maand oud

Vandaag ging ik bij Jip op bezoek en ik mocht gelijk ook even oppassen. Dat is leuk, want dan heb ik hem helemaal voor mijzelf. Ik ben helemaal verbaasd van wat er in ruim een maand kan gebeuren! Dit kleine mannetje lijkt me nog ondernemender dan zijn vader, hoewel ik me niet alles meer herinner van die eerste levensmaanden. Zeveneneenhalve maand oud, wat ben je dan eigenlijk? Ik ben helemaal onder de indruk van de werkmentaliteit van mijn kleinzoon. Ik legde hem even op de grond en sprak met hem af dat hij keurig in de lens ging kijken en dat het niet lang zou duren. Nou, daar kwam weinig van in, want hij zag de roze sneakers van mijn schoondochter en kon zijn ogen er niet van afhouden. Hij tijgert er op af, komt klem te zitten onder een stoel, kijkt af en toe om of oma het allemaal nog wel goedvindt… Hij is zich zeer bewust van de mensen om hem heen en wil de wereld vastbesloten en grondig verkennen. Wat een man!

naamloos-0142-5k
“Die roze schoen, ik moet hem hebben!”

Observeren is één ding. De observatie vastleggen is van een totaal andere orde.

naamloos-0147-5k
“Hoe zal ik dat eens aan de steel steken?”

Hij probeert te onderhandelen en te kijken of ik zo goed ben om hem te helpen.

naamloos-0143-5k
Ah, toe…
naamloos-0111-5k
“Smaakt niet slecht, oma!”