Pro’s

Het is in de taal binnengeslopen. “Ja, maar dat is een “pro”” of “Dat is wel heel ‘pro'”. Maar wat is nu precies professional, of liever professioneel. Als je sec naar het woord kijkt, zou je zeggen: beroepsmatig, zoals het beroep voorschrijft te doen. Maar als ik het iemand hoor zeggen, dan klinkt het zo niet, het klinkt met veel bewondering in het woord. Alsof maar weinig mensen dat niveau kunnen halen. Dus dan heeft het niks meer met een beroep te maken, eerder met een uitzonderlijk talent of een uitzonderlijke gave. En dan kan het ook nog eens een roeping zijn, een diepe motivatie in je hart dat je dit moet doen en niets anders. Als je ‘pro’ wilt zijn, dan heeft het dus met je hart te maken. Maar het heeft zeker ook te maken met veel doen of uitsluitend dat doen.

En dat voel ik wel eens: de flow van de pro. Het bezig zijn met foto’s en geen erg hebben in de tijd en niet kunnen stoppen, niet voor koffie, niet voor eten, eerst kijken wat ik er mee kan, hoe het spreekt nu ik achter de computer zit, valt het tegen of zit er onverwacht een juweeltje tussen? Onderstaande twee foto’s hebben iets van dat ‘pro’ in zich. En het inspireert me om mensen te zien die zich met hart en ziel ergens in gestort hebben. Het komt meestal niet uit de lucht vallen. Je wordt er door aangesproken, je denkt: “Ik wil dat ook, zou ik dat kunnen?”

Fysieke professionaliteit roept absoluut bewondering op.
Fysieke professionaliteit roept absoluut bewondering op.
naamloos-0299-2
Oefenen, oefenen, oefenen, totdat je het helemaal beheerst en dan nog zijn er onverwachte invloeden, waardoor de prestatie nooit te voorspellen is.

Vervolgens doen zich allerlei mogelijkheden voor om er mee bezig te zijn. En dan begint de lange weg van doen, doen en nog eens doen. Maar met ontzettend veel en blijvend plezier. Het enorme gevoel van vrijheid in de tijd van het ‘zweven’, soms letterlijk, dat gevoel, dat kan niemand je afnemen, dat is immens intens. Dat geeft een diepe dankbaarheid voor het voorrecht dat ik heb om bezig te zijn met iets dat me blijvend aanspreekt door de afwisseling, de uitdaging, de uiteindelijke resultaten. Voel jij ook bij iets dat je ziet grote bewondering en een diep verlangen, ik zou zeggen: “Ga ervoor en wordt pro”.

gezien worden

Dan komt er weer zo’n mail binnen dat ik weer iets moet posten op mijn blog, anders zullen ‘de mensen’ mij vergeten, weten ze niet meer ‘dat ik besta’, komt er niets van ‘mijn business terecht’. Ik denk: “Toch wel goed zo’n reminder, maar aan de andere kant ook weer zo’n druk extra. Waarom zou ik er naar luisteren.” Ik begrijp het principe van de herhaling en de vernieuwing, de contante aanbieding van beelden en woorden, maar ik begrijp ook het principe van de gewenning. Er is deze week zo ontzettend veel gebeurd. Goede dingen: de mevrouw die eigenaar was van de twee hondjes, die ik al wandelend op de plaat had gezet, vond het leuk om ons te spreken en om wat foto’s te ontvangen, ze overweegt een shoot met haar honden: het begin van een klantcontact. De mindere dingen: een aanstaande bruid vraagt of ik kan shooten, maar haar datum valt op de dag voordat ik al een huwelijksshoot heb. Na overweging heb ik afgezegd, want ik moet eerlijk zijn: ik wil alle aandacht aan de al afgesproken huwelijksshoot geven en twee huwelijksshoots achter elkaar is niet zinvol voor mij noch voor de bruidsparen.

Ik kan van de binnengekomen betalingen eindelijk een smartphone kopen, dat stond bovenaan het prioriteitenlijstje. Ik wil gaan agenderen via mijn gmail account en organiseren via internet. Ik bedien mij nog steeds met een papieren agenda, maar ik wil het beter en efficiënter gaan doen.

Intussen is de hortensia, wiens groei ik per week wilde volgen opeens veel verder gekomen dan verwacht. Op een zon-wolk-zon dag leg ik de prachtige ontwikkeling van de haarvaatjes in een van de blaadjes vast, wat gaat het nu hard,zeg. Opeens zag ik het weer. Groeien gaat vanzelf. Ik moet me er niet te druk om maken, maar gewoon lekker aan werken.

groei
groei