Slepen en sjouwen

Afgelopen weekend waren we met Jip naar het bos. Er is een speelplek met een waterpomp en veel stukken boomstam en takken. Genoeg om een bouwuitdaging niet uit de weg te gaan. En gelukkig was het ook heerlijk weer.

pompen

Met het pompen groeide het idee om een rivier te ‘bouwen’. Jaap hielp mee om hier en daar de geulen wat dieper te maken met een stuk boom.

graven en bouwen tegelijk

Jip was druk met een brug, die steeds weer andere vormen aannam, met het ordenen van de stukken boom en het argwanend in oog houden van de kinderen van een partijtje die rondzwermden.

tweeling in aantocht

Uiteindelijk was er genoeg water rond het eiland gepompt. De kinderen van het partijtje durfden met hun laarzen door ‘de rivier’ te lopen. Kijk, dat had Jip tot dat moment nog niet gedaan. Na al dat harde werken had hij ook wel zin in zo’n experiment. Gelukkig was het riviertje niet dieper dan tot zijn enkels en het water zakte al snel door het zand weg.

geniet niet met mate

Ik ben zo trots op hem. Hij geniet en kletst en speelt en slaapt als een blok. Ik vind het heerlijk om een paar dagen met hem op te trekken en te zien hoeveel wijzer hij nu alweer is geworden.

Advertisements

EĆ©nmalig

Het leven is een gebouw. Een gebouw van allerlei gebeurtenissen. Een gebouw van allerlei herinneringen. We zijn nooit in staat om dat gebouw in alle details te kennen. Toch doen we er tegenwoordig alles aan om alles vast te leggen en op te slaan. De virtuele wereld helpt daarbij. Toen we afgelopen weekend met vrienden een wandeling maakten, bedacht ik dat ik dit moment nooit meer zal beleven, maar dat het een bouwsteentje is in een geheel van warmte en verbondenheid die nooit meer zal verdwijnen. We kennen elkaar al ongeveer vijfendertig jaar en zijn dus werkelijk vrienden 4ever. Tijdens de wandeling raak ik op achter, want ik wil af en toe een foto maken van een detail, van een landschap, van een indruk. Daardoor beleef ik weer andere dingen dan de anderen die eindeloos pratend door het landschap gaan. Ik weet het, een weekend is te kort. Om bij te praten en om ook nog foto’s te maken. Maar beide vind ik kostbaar. Ik wil stilstaan en genieten van het nu. Van dit alles dat mij omgeeft, zowel de liefde van mijn vrienden als de sfeer van de wereld waar we doorheen banjeren.
hw (19 van 64)k
hw (56 van 64)k

hw (60 van 64)k

hw (21 van 64)k

hw (48 van 64)k

hw (38 van 64)k

hw (30 van 64)k